16-06-07

Zot zijn doet geen zeer...

Nu zijn mijn baasjes toch volledig gek geworden. Gisterennamiddag zaten ze te kijken naar een DVD'tje dat ze gehuurd hadden (Green Street Hooligans, voor de geïnteresseerden). Rond 18.00u was de film gedaan. Het baasje draait zich naar het vrouwtje en zegt: "Zullen we eens zot doen? Zullen we naar de kust rijden?" "OK!" antwoordt het vrouwtje en een kwartier later staan we al met de auto aan te schuiven aan de Kennedytunnel. Ik wist niet wat er gebeurde. Het ene moment lig ik in mijn mandje te soezen, het volgende moment zitten we in de auto naar de kust. Aangezien we zo holderdebolder waren vertrokken, had het vrouwtje er natuurlijk niet aan gedacht om haar fototoestel mee te gritsen, wat wel zonde was, want hoe slecht het weer in Antwerpen was, zo goed was het in Oostende. Ondanks het verbod op honden op het strand mocht ik van de baasjes toch even rondrennen in het zand, op een stuk waar geen mensen waren en nadat het vrouwtje mijn hoopje al braafjes in de daarvoor voorziene vuilbak had gekieperd. Ik mocht zelfs even in de zee, waarbij ik ronduit werd uitgelachen door de baasjes en uitgemaakt voor vechthond van m'n voeten. Ik wilde wel eens in het water, maar die golven bleven me maar uitdagen en aanvallen. Telkens als ik een golf had teruggejaagd, kwam er alweer een nieuwe aanzetten, en tegen zoveel brutaliteit van de zee kon ik niet op. En durfde ik ook niet op. De baasjes stonden me dus uit te lachen toen ik bij iedere golf weer achteruit deinsde. Maar goed, ik heb toch de onderkant van mijn pootjes eens nat gemaakt.
Tegen de tijd dat we terugwandelden naar de auto, was de zon aan het ondergaan met enkele postkaartachtige taferelen tot gevolg. Alweer vervloekte het vrouwtje zich dat ze haar fototoestel niet had meegenomen. Daarna gingen de baasjes de ouders van het baasje, die enkele daagjes op hotel waren in Oostende, verrassen met een bezoekje. De arme mensen wisten van niks en kwamen dus volledig uit de lucht vallen toen we daar opeens opdoken. Samen gingen we nog een terrasje doen. Natuurlijk kozen de baasjes er weer een topplekje uit. Vol noblesse oblige-volk, opgedirkt en met huizenhoge ego's. Toen het vrouwtje zich in het café een weg probeerde te banen naar het toilet, tussen de chichi van Oostende, stootte ze op enkele hooghartige creaturen die deden of ze niet zagen dat het vrouwtje wilde passeren. Op die momenten komt het slechtste in mijn vrouwtje boven. Dan begint ze 'per ongeluk' tegen mensen aan te lopen. Haar redenering: als zij doen alsof ze me niet zien, dan doe ik alsof ik niet merk dat ik ze uit de weg stoot. En ze plantte haar schouder in de ribben van een overjaarse mama's boy. Rond 22u zaten we alweer in de auto terug naar huis. Gelukkig dat zot zijn geen zeer doet...

13:29 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Hey Erkan, zalig toch... Holderdebolder nog ergens heen vertrekken. Waarom moet dat toch steeds vooruit gepland zijn? Gewoon eens doen waar je op dat moment zin in hebt, da's niet zot... Wou dat mijn baasje ook zo wat meer was... Mijn vrouwtje is daar zot genoeg voor, mijn baasje is iets te slim... Goed weekend nog!

Gepost door: Tidou | 16-06-07

Hahaha Neen, zot zijn doet geen zeer, het is over het algemeen plezant. Toen ik in Duitsland woonde zijn we ooit eens met een groepje naar België gereden alleen om belgische frietjes van 't frietkot te eten en dan terug, zo'n duizend kilometer in totaal ;-)

Groetjes !

Gepost door: Parelmoer | 16-06-07

leuk Ik ben zo jalours
dat zouden we idd meer moeten doen!!
Zalig

Gepost door: Roos | 16-06-07

Erkan hoe gezellig zulke gekke baasjes te hebben, dikke knuffel Woeffke

Gepost door: viv | 16-06-07

Hoi Enid ! Ik heb een antwoord voor je nagelaten op mijn blogje...

Groetjes !

Gepost door: Parelmoer | 17-06-07

beestjes Haha dan ben je een beetje zoals ik. Mijn vriend wordt ook horendol van al de vondelingetjes die ik naar huis meesleep LOL
En wat vind je nu het leukst: ratjes of fretjes. Ik heb lang getwijfeld maar danzij Beestjes en Baasjes beurs ben ik bij de ROLL (rattenopvang) terecht gekomen. En zo zijn het dus ratjes geworden

Gepost door: Rozemarijn | 18-06-07

De commentaren zijn gesloten.