19-06-07

Een fijnproever...

Herinneren jullie je dat reuzenbot nog waarover ik het onlangs had? Dat was een cadeautje van een ex-collega van het vrouwtje. Af en toe komt ze op bezoek en dan heeft ze altijd een geschenkje voor mij bij. Je kunt je inbeelden dat ik ze graag zie komen... De meeste van haar geschenkjes heb ik intussen al opgegeten resp. kapotgebeten, behalve de Kong, die gaat nog steeds hardnekkig mee. Het leuke aan die cadeautjes is dat ze ook altijd mooi zijn ingepakt. Het uitpakken (verscheuren en vermalen van het inpakpapier) is al een festijn op zich! Toen ze vorige keer dus met dat grote pak kwam aanzetten, kon ik nauwelijks wachten om het open te rijten en de baasjes keken glimlachend toe. Ik sleurde met het bot de trappen op, knalde hier en daar tegen een kast, een stoel, de trapleuning en de deurstijl, maar uiteindelijk belandde het toch mooi in mijn mand.
Eén nadeel: het bot ruikt naar niets en smaakt naar niets en dan hoef ik het ook niet. Het vrouwtje heeft er zelf ook eens aan geroken en ondanks het feit dat mijn vrouwtje een bijna even fijne neus heeft als ik (ze ruikt van kilometers afstand dat iemand champignons aan het klaarmaken is, waarna ze spontaan begint te kokhalzen), kon ook zij geen zweempje geur waarnemen. En ze weet dat ik hou van eten met een geurtje aan. Mijn gedroogde varkensoren: stinkt als de pest, vooral wanneer ze al wat natgesabbeld zijn, maar o zo lekker. Gedroogde runderpensen: het vrouwtje krijgt al kotsneigingen bij de gedachte eraan alleen al en ik mag er enkel aan smikkelen als de ramen openstaan. Als eten dus niet ruikt - of stinkt, kwestie van smaak - trek ik er mijn neus voor op. Dat bot lag hier in de woonkamer dus maar wat rond te slingeren.
Tot het vrouwtje in de dierenwinkel op een gelijkaardig bot stootte en eens ging kijken naar de prijs. Ze sloeg bijna steil achterover! En bedacht dat ik dat bot zou opeten, willen of niet. Thuisgekomen haalde ze dus de kokkin in haar boven, kookte water met wat bouillonblokjes in, deponeerde mijn bot op een ingenieuze constructie van zilverpapier en huishoudpapier, overgoot het geheel met heerlijke ruikende kippenbouillon, wikkelde alles toe tot een mooi pakketje en liet mijn bot trekken in haar brouwsel. Na een dag haalde ze mijn bot eruit, liet het drogen (ze wilde niet dat ik met een smoezelig bot door de living zou smodderen) en bood me het aan, lekker ruikend naar kippenbouillon. Ik snuffelde er eens aan, keek het vrouwtje aan, trok mijn neus op en ging met mijn kont ernaartoe liggen. What can I say? Ik ben een fijnproever...

09:15 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Erkan jij ben net zo verwent als ik hahahaha, dikke knuffel Woeffke

Gepost door: viv | 19-06-07

Erkan vrouwtje was nog niet goed wakker te zien aan te verschillende fouten, foeiii

Gepost door: viv | 19-06-07

Lekker! Hé Erkan, ik heb ook zo'n groot ding gekregen, maar het mijne is gemaakt van dezelfde substantie als de varkensoren! Jamie!

Gepost door: Fientje | 22-06-07

De commentaren zijn gesloten.