01-07-07

Een bangebroek

Het vrouwtje is een raar schepsel. Voor bepaalde dingen is ze helemaal niet bang. Dingen waarvoor enige angst toch wel gerechtvaardigd is. Ik denk dan bijvoorbeeld aan helemaal alleen gaan wandelen in het bos als het nog pikdonker is. Daar draait ze haar hand niet voor om, zoals ik deze winter meermaals heb beschreven. Hoogstens bekruipt haar een onbestemd gevoel van onbehagen. Voor een aantal andere zaken is ze dan weer wel bang, terwijl dit volkomen onterecht is. Een voorbeeldje? Spinnen. Daar is het vrouwtje doodsbenauwd voor. Ze weet wel dat die beestjes haar niet naar de keel zullen springen en gruwelijk verslinden, maar als ze een spin ziet, gaat het haar in haar nek rechtstaan. De rillingen lopen over haar rug en het angstzweet breekt haar uit. Die angstreactie is rechtevenredig met de omvang van de spin in kwestie. Hoe groter, hoe harder ze aan het gillen gaat. Vraag maar aan het baasje. Hij moet steevast opdraven om het vrouwtje te ontzetten en het beest naar de tuin te transporteren.
En dan is er nog de grootste en meest belachelijk angst van allemaal en daarvan was ik gisteravond getuige. Het baasje was naar een etentje met ex-collega's en het vrouwtje bleef thuis om mij gezelschap te houden. Ze hing voor de tv naar American Pie the Wedding te kijken en tijdens de pauze sprong ze plots recht. De mevrouw van VT4 had net gemeld dat na de lichtvoetige komedie nog een film zou uitgezonden worden. The Ring. Terstond werd het vrouwtje bang. Ze stuurde een sms naar het baasje en vroeg 'm zo snel mogelijk naar huis te komen omdat The Ring op televisie kwam en ze niet alleen durfde te kijken. Het vrouwtje had The Ring al eens gezien. Correctie: al twee keer. De eerste keer was ze ook alleen thuis en toen was ze bijna gestorven van angst. De tweede keer was met het baasje en toen is het baasje bijna gestorven van angst. En nu was het dus weer zover. Stomverbaasd zat ik toe te kijken hoe het vrouwtje ineengedoken in de zetel lag, helemaal verstopt onder haar tv-dekentje, met een kussen én haar handen voor haar ogen. Af en toe loerde ze eens voorzichtig tussen haar vingers door. Op bepaalde momenten dook ze helemaal weg achter een zelfopgetrokken barricade van kussens, armen en dekentjes, en op nog andere momenten zette ze het geluid zelfs uit, omdat de film haar doodsangsten deed uitstaan. Gelukkig kwam het baasje een uurtje later thuis. Hij keek dan wel niet mee, maar het vrouwtje was dan toch niet meer alleen met The Ring.
Toch bizar, hoor. Van een donker bos is het vrouwtje niet bang, maar van een paar mensen op een filmset, omringd door twintig camera's en figuranten, apparatuur en een regisseur wel. Ik vrees dat ik mensen nooit echt helemaal zal begrijpen...

13:48 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

brrr... Ja Erkan, gisteren was het hier van hetzelfde... Baasjes hadden de Jappanse versie Ringu al gezien, en hadden toen bijna niet geslapen naar het schijnt, maar zeker weten we dat niet, want toen zaten wij nog in Spanje...
Enfin, gisteren is er hier ook naar The Ring gekeken, en de baasjes waren zo bang dat Figo naast hen in de zetel moest gaan zitten om hen te beschermen... Raar he, die mensen...

Gepost door: Luca en Figo | 01-07-07

Ja,Erkan, Mijn baasje is bang van vlinders.
Een pootje van Donna

Gepost door: Daisy | 01-07-07

Vrouwke moet ook niets van spinnen hebben en griezeligge films, zoals de crudge en silent hill.
Andy daarentegen is precies van niets bang. Hij is blijkbaar de beschermer van het gezin, want waken doe ik niet, ik loop weg :(. Hij is maar 1m59. hehehe

Angsten kun je overwinnen hoor ;) Als je maar wil.

Gepost door: Thomas | 02-07-07

ik kom u een prettige vakantie wensen en heen heel fijne dag...Groetjes!!

Gepost door: tinneke | 02-07-07

De commentaren zijn gesloten.