12-07-07

Honden vs. katten

Ik zou het vandaag even willen hebben over katten en honden. Meer bepaald over het verschil tussen deze twee populairste huisdieren. Vanzelfsprekend houd ik me niet bezig met statistisch onderzoek naar welk van beide speciën nu op kop ligt in de rangschikking, dus ik zou niet kunnen zeggen wie van ons het meest geliefd is bij onze menselijke meesters.
En daar hebben we al een eerste verschil: de term meesters is eigenlijk enkel van toepassing op de hond, want een kat is - zoals iedereen wel weet - zijn eigen meester en tolereert gewoon de rest.
Er bestaan kattenmensen en hondenmensen. Kattenmensen voeren aan dat ze van katten houden omdat die zo lekker onafhankelijk zijn en een eigen willetje hebben, in tegenstelling tot honden die hun baasje slaafs involgen. Hondenmensen argumenteren dat ze meer van honden houden omdat die zo aanhankelijk zijn en voor hun baasje door het vuur zouden gaan, terwijl katten zich aan niemand binden, of aan iedereen die hun eten geeft. Voor beide stellingen is wel iets te zeggen. En tegen beide stellingen is heel wat in te brengen. Houden kattenmensen van katten omdat ze onafhankelijk en eigenwijs zijn, of vinden ze het gewoon gemakkelijk dat katten zo weinig inspanning vergen van hun eigenaar? En houden hondenmensen van honden omdat die zo trouw zijn of willen ze een huisdier dat hen blindelings volgt en gehoorzaamt? Pas op, lieve lezers-honden/kattenvrienden: ik heb het hier over een grove veralgemening, niet over uw eigen hond/kat! Ik kan me best voorstellen dat uw kat aanhankelijk is als een hond en dat uw hond even eigenwijs is als een kat!
Zoals ondertussen wel geweten deel ik hier het huis met (mijn baasjes natuurlijk) een kat, de Fonzie. Mijn baasjes kunnen dus over beide meepraten. Hoewel ze eerder neigen naar hondenmensen (het vrouwtje vindt alleen haar eigen kat leuk, die van de buren vindt ze "stomme beesten"), vinden ze het toch ook heerlijk om een kat in huis te hebben. En wat gebeurt er nu als we de clichés over honden en katten toepassen op onze eigen situatie?
Wel, ik ben een hond (néééé!?) en ik ben aanhankelijk, verg heel wat inspanningen van mijn baasjes in de vorm van aandacht, verzorging, wandelingetjes en speelpartijtjes. Ik kan erg goed duidelijk maken wat ik wanneer wil, ik voel me verloren zonder mijn baasjes en zou iedereen naar de keel springen die hen iets zou durven aandoen. Een typische hond dus. Anderzijds ben ik geen slaafje van mijn baasjes en kan ik behoorlijk eigenwijs en eigenzinnig zijn. Het verschil met een kat is dat ik dat niet van nature doe, maar omdat ik mijn baasjes wil testen. In tegenstelling tot Fonzie loop ik niet rond alsof alles van mij is, met mijn neus in de wind alsof mijn omgeving kan verrotten. Als ik mijn eigen zinnetje doe, houd ik steeds de baasjes in het oog om te zien hoe ze op mijn gedrag reageren.
Fonzie is een kat (néééé!?) en is eigenwijs en onafhankelijk. Hij is allang blij als hij eten krijgt van het vrouwtje. Hij bedelt niet om aandacht; integendeel: als het vrouwtje nog maar te lang zijn richting uit kijkt, dan draait hij haar al zijn kont toe met een air van "laat me met rust". Hij loopt rond alsof hij koning is in ons huis en alles hem gestolen kan worden. Hij wordt niet graag opgepakt of gestreeld en ligt het liefst ergens rustig alleen zijn koninkrijk te overschouwen. Vergis u niet: hij is niet asociaal, want als het vrouwtje en ik de was gaan ophangen, dan trippelt hij achter ons aan om toe te kijken. Als we daarna weer naar de woonkamer lopen, dan komt hij steevast mee om in ons gezelschap te vertoeven. Maar als het vrouwtje hem dan wil belonen met wat aandacht en een knuffeltje, dan wriemelt hij tot ze hem loslaat.
We kunnen dus stellen dat hier een prototype van een hond en een prototype van een kat rondlopen. En voor beide is het vrouwtje wel te vinden. Soms zou ze willen dat Fonzie wat meer op mij leek en ik wat meer op Fonzie (lees: dat ik wat minder aandacht zou opeisen en Fonzie wat meer om aandacht kwam bedelen), aangezien ik nogal groot en zwaar ben om op de arm te nemen en Fonzie nogal klein om mee te ravotten, maar ja... Zo is dat nu eenmaal met katten en honden. Anderzijds is ze blij dat ze een lekker grote knuffel heeft en een klein schepsel waar ze niet zoveel tijd en energie in moet steken. Als we allebei waren als Fonzie, dan zou het vrouwtje geen blijf weten met haar dierenliefde en als we allebei waren als ik, dan had het vrouwtje ons alletwee allang achter het behang geplakt. Nu is de balans mooi in evenwicht: een onafhankelijke en eigenwijze kat en een afhankelijke en (redelijk) gehoorzame hond. Meer moet een mens niet hebben, zegt ze...

13:12 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Erkan dat heeft jouw vrouwtje goed beschreven, want mijn vrouwtje heeft ook meerdere grote honden gehad samen met meerdere katten. En iedere hond en iedere kat had zijn of haar specifieke karakter trekken. Ik ben wel een uitzondering en dat vinden mijn dokters ook. Ze hebben nog een nooit een poes gezien met een honden mentaliteit. Heb hen dan ook gevraagd of ze het misschien gek vinden dat ik Woeff heet....

Gepost door: viv | 12-07-07

Alweer een mooi verhaal hoor! Heerlijk om hier te komen lezen! Prettig (warm) weekend gewenst!

Gepost door: Kristel | 13-07-07

Wat zal de kat en hond kiezen als ze ons mens verglijken met hond of kat
Kattenmaatje" target="_blank">www.kattenmaatje.nl>Kattenmaatje

Gepost door: niels | 26-09-07

De commentaren zijn gesloten.