14-08-07

Woelen en draaien

Ik kon niet slapen gisterenavond. Urenlang heb ik liggen draaien en keren en woelen en wroeten maar het zandmannetje wilde maar niet komen. Kennen jullie dat gevoel? Ik was moe en wilde gaan maffen, maar zodra ik in mijn nest lag, was ik weer klaarwakker. Ik probeerde het op mijn linkerzij, op mijn rechterzij, op mijn rug en op mijn buik, maar ik kon mijn draai maar niet vinden. Hoe harder ik probeerde in te slapen, hoe wakkerder ik werd. Op de duur deed ik wanhopige pogingen om in slaap te raken, want ik wist dat het de volgende morgen weer vroeg dag zou zijn... ik telde schaapjes, maar het zal niemand verbazen dat rondspringende schaapjes me niet bepaald rustiger maakten. Dan had ik net zo goed hyperactieve katten kunnen tellen... Ik beleefde in gedachten het voorbije weekend nog eens, hoe ik voor het eerst in mijn leven op een boot had gezeten. Oké, het was maar een veerboot en het tripje over de Schelde duurde welgeteld drie minuten, maar ik heb toch maar mooi op een boot gezeten. Daarna deden we een wandeling op de andere oever, maar ook de gedachte aan die fijne dag kon me niet in slaap wiegen. Tot overmaat van ramp begonnen de baasjes ook nog eens vreedzaam te snurken. Van die rustige, ontspannen snurkjes die zo vreselijk irritant zijn als je zelf niet in slaap geraakt, alsof ze wilden duidelijk maken: wij slapen heerlijk en jij lekker niet. Op de duur begon ik me vreselijk op te winden over hun onwetende gesnurk en mijn onkunde om in slaap te raken. Daarna begon Fonzie in de wasmand te spelen met een vergeten wasspeld. Dat getik van hard plastiek op hard plastiek was nog vervelender dan de baasjes hun snurkgeluidjes. Gelukkig is het vrouwtje zo iemand die van het minste wakker wordt, dus duurde het niet lang voor ze zuchtend opstond om Fonzie zijn nieuwe speelgoedje af te nemen.
Uiteindelijk moet ik toch in slaap gesukkeld zijn want toen een paar uur later de wekker genadeloos door de kamer schetterde en ik met veel moeite mijn ogen opentrok, merkte ik dat mijn nachtrust veel te kort was geweest. Maar de baasjes waren even medogenloos als de wekker... Gelukkig kan ik zo dadelijk, na mijn wandeling, nog een schoonheidsslaapje doen, wat ik dan ook dankbaar zal doen.   

09:07 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Ik ga nu mijn slaapachterstand inhalen. Mijn vrouwtje is vandaag terug aan het werk na iets meer dan 3 weken verlof. Vanmorgen was er dus ook weer die wekker, gehaast, ik die in de tuin gedropt werd om mijn ding te doen en, last but not least, paniek omdat ze de sleutels van haar buro niet vond. (ps: ze staken in haar tas).

Gepost door: Miss Poppy | 14-08-07

Erkan, Een hond heeft veel meer slaap nodig als zijn baasjes.
Groetjes van Daisy en een knuffel van Donna

Gepost door: Daisy | 14-08-07

Erkan ken dat, gelukkig kan jij nog een lekker dutje tijdens de dag doen.
Woeffkes vrouwtje blijft erg striestig.
Dikke knuff

Gepost door: viv | 15-08-07

Het is natuurlijk een voordeel als je overdag nog kunt slapen, één van de redenen waarom ik soms een hond zou willen zijn...
Groetjes !

Gepost door: Parelmoer | 20-08-07

De commentaren zijn gesloten.