17-09-07

Rare jongens, die mensen...

Vandaag zou ik het even willen hebben over wat voor een rare mijn vrouwtje is. Volgens mij lijdt ze aan een dwangneurose. Niet één die haar leven beheerst - gelukkig maar - maar het is toch opmerkelijk. Kijk, twee keer per jaar staat hier in onze gemeente een kermis. Eén keer in mei en één keer in september. En telkens wanneer het kermis is, moet en zal het vrouwtje smoutebollen gaan eten. Ook als ze geen honger heeft of als ze er eigenlijk niet zoveel zin in heeft. Als het kermis is, moet ze smoutebollen gaan eten, geen ontkomen aan. Ze koopt die ook altijd aan hetzelfde kraam. En het gekke is dat ze ze alleen op die momenten wil. Niet als het Sinksenfoor is. Niet op andere kermissen. Nee, alleen die twee keer per jaar. Dan moet alles wijken. Het baasje lacht er altijd mee en zucht eens diep wanneer het vrouwtje weer onrustig wordt omdat de kermis bijna gedaan is en ze haar smoutebollen nog niet heeft gehad, maar toch vergezelt hij haar braaf naar de kermis en eet een paar smoutebollen mee.
Nog een gek kantje aan mijn vrouwtje: één keer om de twee jaar zowat krijgt ze een opstoot van huiselijkheid en handwerkmanie en dan begint ze te breien. Ze zit dan hele avonden lang als een bezetene te tikken met die breinaalden, want ze weet dat die aanvallen nooit lang duren en ze dus zo snel mogelijk moet breien, omdat haar goesting na een paar dagen over is en ze blijft zitten met een halfafgewerkte trui/sjaal/plaid/cape. Twee jaar geleden - bij haar laatste breineurose - heb ik haar breinaalden geconfisqueerd en er wat op gekauwd. Ik dacht dat ik zo komaf kon maken met haar gedoe, maar eergisteren haalde ze het hele huis overhoop op zoek naar haar wol en naalden van twee jaar geleden, ontdekte de kromgebeten punt van de ene breinaald, keek me eens beschuldigend aan, haalde haar schaar boven en knipte de punt er gewoon af. Blijkbaar kan het vrouwtje zelfs met botte breinaaldstompjes breien. Chapeau. Nu is ze halverwege haar trui. Benieuwd of die zal afraken...
En nu ik het over het vrouwtje heb gehad, kan ik niet anders dan ook het baasje even de revue laten passeren. Die heeft zich zaterdag een paar loopschoenen aangeschaft. Niet zomaar in een of andere sportwinkel, hoor. Neenee, in een winkel waar ze eerst een grondige analyse van zijn voeten en loopwijze maakten. Eerst moest hij op een doorzichtige plastic plaat gaan staan met een spiegel eronder. Zo konden ze blijkbaar zien wat het baasje zijn steunpunten zijn. Daarna moest hij op een loopband stappen en lopen, waarbij zijn voeten werden gefilmd en werd gekeken hoe het baasje loopt. Vervolgens kwamen ze aanrukken met een hele stapel geschikte schoenen, die hij één voor één moest aantrekken en er een eindje mee lopen. Nu ja, één voor één is niet echt correct. Hij moest aan elke voet een ander model en dan kiezen welke schoen het beste zat. De verliezer werd vervangen door een nieuwe kandidaat en zo ging dat dan door tot hij het ideale paar voor zíjn voeten had gevonden. Na een uur schoenen uittesten was het baasje al redelijk moe, maar hij had wel een winnend paar kunnen aanduiden: het allereerste dat hij had uitgeprobeerd. Al die tijd stond het vrouwtje erbij te lachen. Maar ze heeft beloofd dat het baasje haar volgend weekend ook mag uitlachen, als ze teruggaan voor een paar schoenen voor haar. Ze was eerst niet van plan om zelf ook schoenen te kopen, maar als het baasje gaat trainen en een rasechte topsporter worden, dan wil zij natuurlijk niet achterblijven.
Dat was het zowat voor onze activiteiten dit weekend. We zijn ook nog gaan kijken welke spotgoedkope nieuwe auto met onweerstaanbare promoties de garagehouders ons te bieden hebben, maar daarover later meer. Ik wil jullie namelijk niet overdonderen met informatie.

09:08 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Erkan Vivke heeft ook die aanvallen voor smoutebollen.
Dat breien heeft ze opgegeven want die aanvallen duurde nooit lang genoeg en telkens gingen er halve truitjes de vuilbak in. Ze wilde dat ook eerst laten doen, maar heeft uit luiheid toch maar gewone loopschoenen dadelijk in de winkel gekocht. Ben nieuwsgierig welke auto het zal worden, nog een dikke knuf

Gepost door: viv | 17-09-07

Een auto voor Erkan :-) In het gamma van Nissan is er een auto met de kenmerken en het uitzicht van een jeep met voldoende ruimte om een hond te vervoeren.
http://nl.youtube.com/watch?v=bHiDEsVzd2o
Groetjes van Daisy

Gepost door: Daisy | 19-09-07

dwangneurose heb ik niet, althans niet wat smoutebollen en breien betreft. en als ik schoenen ga kopen lacht ook niemand me uit, loop trouwens meestal in sandalen.

Op gebied van dwangneuroses beperk ik me tot blogs. De vakantie zit er nauwelijks op of ik heb er al twee bij, met allerhande foto's, o.a. één waar Erkan een mooi meisje kan ontmoeten.

Gepost door: Walter | 20-09-07

Hallo ... goede avond! Ben nog even binnengewipt om wat bij te lezen. Dikke knuffel en tot ziens.

Gepost door: Chris | 20-09-07

Erkan het is hier wel stilletjes ????Knuffeltje viv

Gepost door: viv | 22-09-07

Zeg Erkan,vertel je nu dat jij zo geen één klein oliebolletje krijgt dan ?

Gepost door: Parelmoer | 23-09-07

Ah wat heb ik dit gemist tijdens ons verlof in Frankrijk, den Erkan zijn leuke verhaaltjes! Blij dat ik weer hebben kunnen bijlezen en je foto's van aan de kust zijn reuzegoed eh! Groetjes en tot later! Kristel en Tidou

Gepost door: Kristel | 25-09-07

De commentaren zijn gesloten.