17-10-07

Hondentaal...

'De hond is de beste vriend van de mens' wordt al eens gezegd. Dan is het bizar hoe slecht we elkaar soms begrijpen. Ik zou het vandaag eens willen hebben over hondentaal. Nee, geen wetenschappelijke uiteenzettingen of diepgravende exposés, liefste lezers. Ik zal uitgaan van mijn eigen ervaringen en een voorval dat zich onlangs voordeed ten huize Erkan.
In vergelijking met mensen zijn honden veel simpelere wezens. Qua taal dan. Mensen zeggen soms 'ja' als ze eigenlijk 'nee' bedoelen. Of andersom. En soms zeggen mensen iets maar bedoelen ze eigenlijk iets anders. Hoe vaak heb ik het baasje niet horen vragen aan het vrouwtje 'Wat is er?', waarop het vrouwtje antwoordde 'Niks' terwijl iedereen goed wist dat er wél iets was. Ik bedoel maar. En als mensen dan denken slim te zijn en er het zwijgen toe te doen, om alle misverstanden uit de weg te gaan, kan het alweer mislopen, want zelfs zwijgen kan op verschillende manieren worden geïnterpreteerd. Nooit gehoord van een 'veelzeggende stilte'? Misschien betekent zwijgen wel 'ik ben het met je eens, dus ik hoef er niets meer aan toe te voegen'. Of 'Ik ben het niet met je eens, maar ik zwijg om je niet boos te maken. Of 'Ik weet niet waar je het over hebt, dus ik houd maar mijn mond.' Of 'Ik zwijg want ik wil je duidelijk maken dat ik boos op je ben'. Zie je: mensen kunnen niet anders dan signalen uitzenden. Honden hebben dat dubbelzinnige niet. Het is wit of zwart en je weet altijd wat je aan ons hebt. Je zult het duidelijk zien als we boos zijn, als we blij zijn of als we bang zijn. Tenminste: als je de moeite doet om ons ook te begrijpen. Want vergis je niet, we kunnen dan misschien niet praten, maar we beschikken wel over een heel arsenaal van signalen en gedragingen om kristalhelder duidelijk te maken wat we willen. De meeste ongelukken met honden doen zich trouwens voor omdat de mensen onze signalen niet gezien hebben of verkeerd geïnterpreteerd hebben.
Neem nu onlangs ten huize Erkan. Er kwam een vriend van de baasjes op bezoek. Een man met grote gebaren en een diepe, indrukwekkende stem. Ik moet eerlijk zeggen: ik heb het niet voor die man. Ik blijf liever uit zijn buurt. Maar die persoon wilde mij koste wat het kost aanraken. De hele tijd kwam hij dreigend op mij af, probeerde me te strelen terwijl hij luidkeels vanalles riep. Ik haalde echt alles uit de kast om duidelijk te maken dat ik van zijn affectie niets wilde weten. Ik zette mijn rugharen recht, dook in elkaar met mijn oren plat tegen mijn kop, trachtte te ontsnappen, begon te grommen en uiteindelijk, toen dat allemaal niets scheen te helpen, zette ik het op een blaffen en liet ik mijn tanden zien. Mijn baasjes hadden allang door hoe de vork in de steel zat en ik hoorde ze vanalles tegen de bezoeker zeggen, die hun opmerkingen echter weglachte en volhardde in de boosheid. Het vrouwtje begon zich kwaad te maken op de bezoeker, dat kon ik duidelijk zien en ik hoorde haar zeggen dat hij mij met rust moest laten. Net op het moment dat het me allemaal teveel begon te worden, konden de baasjes de bezoeker ervan overtuigen dat ik niets van hem wilde weten en dat ik het liefst met rust wilde gelaten worden.
Dit verhaaltje vertel ik jullie om duidelijk te maken hoe sommige mensen onze signalen totaal niet begrijpen of zelfs niet opmerken en zo zouden er dus ongelukken gebeuren. Moraal van het verhaal: blijf met je tengels van een hond die ineengedoken zit te grommen met zijn oren plat in zijn nek. Dat betekent niet: 'streel mij'. Dat betekent: 'ik ben niet op mijn gemak, laat me met rust.'

09:30 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Mijn neefje heeft een 'Erkan' :-) Hondentaal zou iedereen moeten leren, ook al bezit je zelf geen hond. Een normale hond zal altijd waarschuwen als hij wil bijten. Meestal ligt de schuld bij diegene die het dier benadert.
Groetjes van Daisy en een knuffel van Donna

Gepost door: Daisy | 17-10-07

Wat is het toch altijd genieten als ik je webblog lees. Nu terug, ook al zit ik op het werk jaja, even ontspannen en altijd moet ik lachen om de spitsvondigheid waarmee het geschreven is. Ik heb ook een fijne hond, sloeber (we noemen hem ook wel "sloeker" want als hij de kans ziet is hij met alles wat eetbaar is weg). Dus ik kan me in jouw verhalen, Erkan, goed terugvinden. Tot de volgende !!!

Gepost door: Leen | 17-10-07

Helemaal mee eens! Ik kom het ook zo vaak tegen met onze Tidou. Meestal probeer ik de mensen van tervoren al te zeggen dat ze mijn hond niet mogen aanraken, hij heeft het niet graag en uit dat in wegtrekken wat nogal agresssief overkomt. Willen de mensen hem toch aaien, dan geef ik hen de raad stil te benaderen en niet hun hand uit te steken naar zijn hoofd, maar om hem te stelen op zijn rug; dan is het niet erg. Hij schrikt gewoon heel erg als je zomaar je hand wilt uitsteken naar zijn kop. Kan ik best begrijpen, ik zou dat ook niet graag hebben hoor!

Gepost door: Kristel | 17-10-07

Arme Erkan... Zo misbegrepen worden... Gelukkig hebben de baasjes je op tijd gered!
Ja, mensen verstaan er meestal niets van, alhoewel het toch allemaal zo moeilijk niet is...

En dat persé willen aaien, tja, ik ken het... Figo is doodsbenauwd van grote mannen, die duikt gewoon weg als ze hem persé willen aaien. Luca is dan weer gek op aaitjes van vreemden, maar als bekende mensen haar teveel lastigvallen, durft ze dat zéér duidelijk maken. Een hond heeft ook recht op zijn rust...

Gepost door: Josie | 17-10-07

Hondentaal is niet echt zo moeilijk! 'Hondentaal zou iedereen moeten leren.' Juist! Over 'hondentaal' kun je als mens trouwens enkele bladzijden zéer accurate details vinden in de voetnotenafdeling van 'Liefde en Hondjes' - een compleet hondenepos te vinden op bijgevoegde URL! Erkan, lieverd, hierbij een dikke kus van Georges (ik ben - onder ons - zelf een hond!).

Gepost door: Georges met S vanachter | 18-10-07

Erkan jonge, jij bent een slimme hond. Ik heb dan wel geen hondjes maar het verloopt net hetzelfde met poesjes. Die domme mensen begrijpen er niets van. Ik zeg dan altijd als die gekke niet willen luisteren, bijt en krabt maar eens goeds en dan plots houden ze op. Met de vraag bijt hij tot ......jajajaja hij bijt hard tot bloedens toe en laat niet los hahahahaha

Gepost door: viv | 19-10-07

De commentaren zijn gesloten.