23-10-07

Puppies...pffff....

Ik vind er persoonlijk niks aan, aan puppies. Mensen hier wat verder in de straat hebben zich een staffordpuppie aangeschaft. Telkens wanneer mijn vrouwtje dat beestje ziet, gilt ze 'ooooh' en 'aaaaah' en 'hoe schaaaaattiiiiiig'. En ze moet iedere keer de neiging onderdrukken om het scharminkeltje op te pakken en plat te knuffelen. Pffffffff.
Het vrouwtje zei tegen het baasje dat het bijna niet te geloven is dat ik ooit ook zo klein ben geweest. Persoonlijk kan ik daar met mijn verstand niet bij, onmogelijk dat ikzelf vroeger ook maar een zakdoek groot ben geweest. Ik snap al die commotie trouwens niet, hoor. Oké, da's een klein hondje. Nou en? De eerste keer dat ik het beest zag, dacht ik dat het een kat was. Volgens mij is zelfs onze Fonzie groter... En dat noemt zich dan een hond. Ik kan tenminste als een echte, volwaardige hond de drempel van ons huis op. Dat miniatuurbeest hangt maar wat te trappelen in zijn pogingen om een drempel van 10 cm op te klauteren. Ik luister tenminste naar mijn naam, weet wat 'kom', 'hier', 'blijf', 'zit', en 'lig betekenen. Het zou me verbazen als dat zielige mormeltje weet waar z'n kop en waar z'n staart staat. En ik doe mijn behoefte op plaatsen die daarvoor bestemd zijn, dat is dus niet: onder en achter de zetel, op het tapijt, in de keuken, voor de voordeur of in de slaapkamer, in tegenstelling tot dat pomponnetje dat wil doorgaan voor een hond. En hoe het dan midden op straat zijn zieligste oogjes opzet terwijl drie auto's moeten wachten omdat meneertje zijn hoopje aan het doen is, en iedereen dat nog aandoenlijk vindt ook en vertederd toekijkt... Niemand kijkt vertederd toe wanneer ik een hoopje leg... Integendeel... En hoe het dan met waggelende pootjes en een zwabberend staartje achter zijn baasjes weer naar binnen trippelt...Belachelijk. Ik begrijp niet dat mijn vrouwtje daar intrapt, in al die truken à la 'kijk naar mij, ik ben zo lief'. Eén troost: binnen een goed half jaar zal dat mormel allang zo schattig niet meer zijn. Dan heb ik het vrouwtje weer helemaal voor mij alleen... Hèhèhè.

08:10 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Erkan wat lees ik hier. Een beetje ''veel " jaloers jongen. 't vrouwtje ziet nu graag hondjes. En zo een kleine is toch schattig. Ach ze ziet jou er niet minder graag om hoor ;-) Misschien wil jij wel een speelkameraadje hihi

Ps ik zou ze allemaal willen :-)))

Gepost door: viv | 23-10-07

goed gesproken Erkan Puppies, niks dan last ;-) Maar je hebt 1 geluk, ze worden groot, en dan ben jij weer de ster in de straat ;-)

Gepost door: Josie | 23-10-07

Och... Erkan is jaloers! Maar ik zou dat ook zijn hoor, owee als mijn vrouwtje nog maar naar een ander beestje kijkt! En dan word ze van't weekend nog besprongen op haar been door een blonde retriever! Ik was boos op het vrouwtje hoor, maar eigenlijk kon ze er niks aan doen! En ik kon die retriever niet weg jagen, want ik zat al in de auto. En wat puppy's betreft, inderdaad heel schattig, maar een grotere hond heeft toch meer voordelen, die kent alles al. Pootje, Tidou.

Gepost door: Kristel | 23-10-07

Erkan, Maak je maar geen zorgen Erkan. Later kan je spelen met je buurhond. Als het maar geen meisje is... :-)
Groetjes van Daisy en een knuffel van Donna

Gepost door: Daisy | 23-10-07

Ik ben hier blijkbaar de enige puppy, dus zal me voor het moment maar rustig houden. Maar ik wil ook groot worden, heel groot en dan, dan kan ik alle grote honden hier in de buurt de loef afsteken !!

Gepost door: Miss Poppy | 24-10-07

Goede avond! Maak er nog een fijn weekend van! Groeten

Gepost door: Chris | 25-10-07

De commentaren zijn gesloten.