16-11-07

Verrassing!

Al twee dagen heeft het vrouwtje 's morgens een verrassing voor me klaar. Normaal gezien maken we ons iedere ochtend klaar, vertrekt het baasje met de fiets, komt het vrouwtje weer binnen om me aan te lijnen en vertrekken wij dan voor een wandeling.
Gisteren maakten we ons klaar, vertrok het baasje met de fiets, kwam het vrouwtje weer binnen om me aan te lijnen en - nu komt het! - bleef het vrouwtje gewoon voor de voordeur staan. Ik snapte de bedoeling niet goed. Wat is het nut van ons helemaal op te tuigen, ik met halstertje, zij met laarzen, om dan gewoon op het voetpad voor de deur te blijven stilstaan? Maar het werd me al snel duidelijk. Twee minuten later stopte er een auto met daarin Yitze en haar baasje. Wij sprongen er bij in en we reden door. Na een ritje van tien minuutjes parkeerden we de wagen en keken we toe hoe een boot vlak voor onze neus wegvoer. Op zich vond ik er niet veel aan, maar blijkbaar was het dus de bedoeling geweest dat wij op die boot mee naar de overkant voeren, maar omdat we een halve minuut te laat waren vertrokken, zagen we 'm zonder ons afmeren. Even stonden onze vrouwtjes besluiteloos rond te dralen, maar omdat het twee madammen zijn die niet bij de pakken blijven zitten, wandelden we dan maar gewoon een eindje langs dezelfde kant van de Schelde. Echt dolle pret! Allemaal nieuwe snuffelplekjes, bomen die ik niet ken, struiken die ik nog niet gemarkeerd heb en geuren die in nog moest ontdekken. En dan nog met Yitze erbij! Ik genoot met volle teugen! Het zal dan ook niemand verbazen dat ik achteraf flink moe was en geslapen heb tot een stuk na de middag. Het vrouwtje was maar wat blij met deze onverwachte rust op donderdagvoormiddag.
Deze ochtend: baasje vertrekt, en wij blijven alweer op de stoep staan wachten. Alweer met de auto weg, alweer naar diezelfde plek, maar dit keer stapten we wel op de boot, die in tegenstelling tot gisteren wel op ons lag te wachten. We voeren de Schelde over, meerden aan en vertrokken voor een lange wandeling door de velden. Voor de aandachtige en trouwe lezers: foto's van die plek heb ik een paar weken geleden al eens getoond. Voor de toevallige passanten: die foto's vind je hier. Het gras was bevroren en kraakte zo heerlijk onder mijn poten. Ik kon het dus niet laten om me er uitgebreid in te rollen. Yitze volgde trouwens enthousiast mijn voorbeeld. De zon kwam prachtig roze op met heerlijke gezichten tot gevolg en zowel Yitze, ik, als onze baasjes genoten van de koude lucht en de beweging.
Terug thuis kroop ik lekker warm in mijn mandje om uit te rusten en het vrouwtje zette zich met een frisse kop voor de computer voor de laatste werkdag van de week.
En dan als afsluiter nog een berichtje voor mijn wel héél trouwe lezers: misschien hebben jullie wel gemerkt dat de Erkanblog morgen verjaart! Mijn eerste berichtje heb ik namelijk morgen precies één jaar geleden het wereldwijde web in gestuurd! Hip hip voor mezelf dus... Misschien daarom dat het vrouwtje al twee dagen een verrassing voor me had?

13:10 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Erkan jullie zo laten staan, bah, maar de tweede dag succes. Ik denk dat ik dat ook ken :-) Lekker he met de boot nar de overkant. Het allemaal spannend. Maar gingen jullie geen uitstapje maken met de nieuwe auto in het weekend ??? Denk dat dat de grote verrassing is. En natuurlijk morgen 1 jaar op het www. Proficiat en dikke knuf Viv

Gepost door: viv | 16-11-07

Erkan, Een dikke proficiat voor één jaar bloggen!
Groetjes van Daisy en een knuffel van Donna

Gepost door: Daisy | 16-11-07

Ik ben nog niet zolang "fan" van je blog want onbekend was onbemind maar het is altijd op en top genieten. Dank je wel hiervoor ! Kijk al uit naar de volgende. Dikke poot van Sloeber.

Gepost door: Leen | 19-11-07

Erkan waar is de verrassing ????? Toch alles goed met jullie ?

4 dagen geen postje ?????

Gepost door: viv | 20-11-07

De commentaren zijn gesloten.