21-11-07

Hels gevloek en getier...

Het ging zo stilletjes aan toch tijd worden dat ook ik onze nieuwe auto eens mocht aanschouwen en dit weekend was het dan eindelijk zover. Ik mocht eens meerijden. Aanvankelijk was ik echter niet zo tuk op dat nieuwe vervoersmiddel. De achterklep zag er zo anders uit dan ik gewoon was. Ik wilde toch eerst even snuffelen om er zeker van te zijn dat het veilig was om erin te springen. Het baasje vond het echter niet zo leuk dat ik de achterbumber zo inlijstte met kwijl en snot, dus ik ben er dan maar mee opgehouden. Maar zo gemakkelijk krijg je mij niet in een nieuwe auto hoor! Ik ging achter de auto zitten. Ik ging met mijn poten op de achterbumper staan (baasje weer boos: vieze poten met krassende nagels van ons koetswerk! zei hij) en wachtte tenslotte tot iemand me erin wilde tillen. De koffer leek me immers veel hoger te zijn dan bij ons vorige exemplaar en ik zag het niet meteen zitten om een recordpoging hoogspringen te ondernemen. "Niks daarvan", zei het vrouwtje beslist. Ze voegde er nog iets aan toe à la "jij bent geen schoothondje, spring er zelf maar in" en iets over het verschot in haar rug van de laatste keer dat ze me eens heeft opgetild, maar toen was ik eigenlijk al niet meer aan het luisteren. Na een paar pogingen met een aanloopje en de baasjes die me luidkeels aanmoedigden terwijl ze net deden of ze er zelf ook gingen inspringen, heb ik uiteindelijk toch maar toegegeven en ben ik op eigen kracht in de koffer geraakt. Dat hele gedoe duurde me toch wel iets te lang en ik wilde nu eindelijk gaan wandelen. Ik moet zeggen: toen ik er eenmaal inzat, was ik wel te spreken over mijn plaatsje. Lekker ruim, wel met een kleiner raam, maar met een heerlijk zachte achterbank met hoofdsteunen waar ik mijn kop zo lekker tussen kon laten rusten van in de koffer. Blijkbaar hadden de baasjes zich al op zoiets voorzien, want ze hadden de rugleuning van de achterbank bedekt met een mooi doekje, zodat ik mijn kop niet zou vuilmaken aan het eventuele vuil op de achterbank. Een geste die ik wel kon appreciëren.
Het vrouwtje is intussen zo gek op haar nieuwe autootje, dat we begin deze week zelfs de auto namen om te gaan wandelen. Nu ja, om naar het vertrekpunt van onze wandeling te rijden natuurlijk. Jammer genoeg hebben we een lastige garage die we moeten delen met een buurman. Allemaal heel erg krap, waar we bovendien nog moeten manoeuvreren om op onze plaats te raken. Toen het vrouwtje na ons uitstapje haar autootje weer tussen de muur en de auto van de buurman wilde mikken, schuurde ze met de zijkant van de auto tegen de garagepoort. Ze had het meteen gezien, maar het was al te laat. Eventjes wist ik niet waar ik moest kruipen: een kabaal van jewelste ontsnapte uit de mond van het vrouwtje, hels geroep en getier, gevloek en gesakker op zichzelf, maar the damage was already done. Een grote kras op de rand van de wielkast. Jaja, ik hoor het de mannen onder jullie al zeggen: "zeg niet te gauw, 't is weer een vrouw". Dat was precies wat het vrouwtje zelf ook zei. Ons spiksplinternieuwe autootje draagt intussen al de tekenen van onze garagepoort en het vrouwtje durft de auto niet meer aan te raken zolang onze buurman niet zelf op stap is met zijn wagen. Leuk hoor, zo'n nieuwe wagen die de hele tijd dan maar stil in de garage blijft staan...

10:48 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Wat een geluk dat je de auto goedgekeurd hebt, anders hadden je baasjes hem maar moeten gaan ruilen !!! Maar toch zonde voor je vrouwtje, maar het had even goed bij je baasje kunnen gebeuren hé !

Gepost door: Chris & Miss Poppy | 21-11-07

Erkan, Vroeg of laat komt er toch een kras op een auto. Meestal door een dom toeval. Op de meeste parkeerplaatsen zie je smalle stroken om nipt te parkeren. Dan mag je al blij zijn dat je uit je wagen kan stappen. Thuis blijven is de enige remedie om kleine schadegevallen te voorkomen :-)
Groetjes van Daisy en een knuffel van Donna

Gepost door: Daisy | 21-11-07

Erkan wat een verhaal. Het is ook nog een vrouwtje dat jij hebt he. Nog een paar maanden en het is zoals jullie oude auto. Gewoon een auto.:-)
Dat is hier in het begin ook altijd zo en de mijne heb ik reeds dezelfde dag gedoopt met een kras. Zo, was het nieuwe eraf en kon ik normaal rijden :-))) Hoefde geen angsten te hebben voor krassen, ze stond er reeds op :-))) Dikke knuffel.

Gepost door: viv | 21-11-07

De commentaren zijn gesloten.