27-11-07

Houston, we have contact

IMG_1401Eerst en vooral wil ik hier, op vraag van enkele lezertjes, de nieuwe lichtgevende jas van het vrouwtje even tonen. Zo weten jullie ook waarover ik het heb. Snappen jullie nu wat ik bedoel met een combinatie van kernafvalgroen en veiligheidsvestjesgeel? Zoals jullie kunnen zien, werd ook Fonzie door de jas aangetrokken, het vrouwtje en ik zijn er nog niet uit of het door de kleur of het zachte vulsel is. Feit is dat hij er niet van weg te slaan was. Niet dat we hem zouden slaan natuurlijk. Bij wijze van spreken...
En nu we het dan toch over Fonzie hebben: soms heeft het vrouwtje het idee dat Fonzie liever helemaal alleen in een huisje zou wonen. Nu ja, met mij erbij dan. Op mij is ie stapelgek, maar van de baasjes moet ie schijnbaar niet zoveel weten. Als hij nog maar dénkt dat het vrouwtje haar aandacht op hem wil richten, muist hij er al vanonder. Het vrouwtje moet nog maar naar hem wijzen of hij maakt zich al uit de voeten. Laat staan dat er sprake is van enige interactie tussen de baasjes en Fonzie. Tenminste, dat dacht het vrouwtje. Tot ze ontdekte dat Fonzie misschien wel een social retard is, maar toch graag in haar gezelschap vertoeft. Zo loopt ie overal achter haar aan, waar in huis ze ook gaat. Een beetje als een hondje. Als ik dus. Als het vrouwtje in de badkamer staat, dan loopt hij daar altijd wel ergens in de weg. Als het vrouwtje aan het werk is in de keuken, trapt ze altijd wel minstens één keer bijna op zijn pootjes. Als ze 's morgens door de donkere hal de trap op loopt, dan zit de kans er dik in dat ze onderweg Fonzie per ongeluk een trap verkoopt. En het laatste nieuwe bewijs dat er wel degelijk sprake is van enige wisselwerking tussen beiden is dat Fonzie miauwt om duidelijk te maken dat hij de woonkamer binnen wil. Nu het kouder aan het worden is en de verwarming overdag brandt, doet het vrouwtje altijd de deur van de woonkamer dicht. Volgens haar houdt dat de warmte binnen en de koude buiten. Nevenverschijnsel is wel dat het ook mij en Fonzie binnen of buiten houdt. Nu moeten jullie weten dat onze woonkamerdeur beschikt over een glazen raam erin. Als Fonzie van beneden komt en hij wil zich lekker knus op één van de kussentjes in de zetel nestelen, dan gaat hij voor dat raampje staan en zegt "miauw". Reageert het vrouwtje niet, dan zegt hij nogmaals "miauw", dit keer op een nog klaaglijker toontje dan de eerste keer. Aangezien het vrouwtje vlak naast die deur zit, heeft ze het tegen dan meestal wel gehoord en opent ze de deur, zodat Fonzie dankbaar kan binnentrippelen. Parmantig wandelt Fonzie dan de woonkamer binnen met zijn neus in de wind, gunt het vrouwtje geen blik waardig en vleit zich als een koning neer op het zachtste kussentje op de sofa. En altijd is het vrouwtje blij met die bescheiden vorm van contact met ons hooghartige katerbeest. Snel content, dat vrouwtje van me...

13:50 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Misschien eigen aan zwarte katten? Mijn vrouwtje heeft lang voor ik er was ook een zwarte kater, Bobo, gehad die, als ze in de zetel zat, altijd op het salontafeltje ging liggen met zijn "achterste" naar haar ! Van affectie gesproken!!

Gepost door: Miss Poppy | 27-11-07

Als het vrouwtje maar geen kou heeft en niet nat word, dan zal ze wel tevreden zijn met deze nieuwe flashy jas aan! En dan zou ik als hond mij toch niet aantrekken of het vrouwtje er nu zo gek bij loopt of niet, je kan dan toch wandelen eh, da's het voornaamste! Groetjes, Kristel.

Gepost door: kristel | 27-11-07

Erkan, Persoonlijk vind ik die gele jas mooi en functioneel om te gaan wandelen :-)
Groetjes van Daisy en een knuffel van Donna

Gepost door: Daisy | 27-11-07

Erkan oei, m'n ogen. Maar je kan zeker in het donkere gaan wandelen. Niet bang zijn want alle andere die je tegen komt zullen wel bang zijn :-)))
Ach die Fonzie, tja een poesje is geen hondje he.

Dikke knuffel

Gepost door: viv | 27-11-07

Jarenlang heb ik elke dag verschillende keren het drinkbakje van onze kater ververst, de lekkerste brokjes voor hem gekocht, hem bij het eerste miaauwsel binnen of buiten gelaten, het mocht niet baten. Tot de dag dat hij thuiskwam met de nagel van een andere kat boven in zijn kopje. Hij liet zich gewillig verzorgen toen en sindsdien komt hij graag bij me liggen om geaaid te worden. Vooral als we alleen thuis zijn en niemand het ziet. Raar beest maar wel de slimste en de liefste kater van de hele wereld.
Groetjes !

Gepost door: Parelmoer | 29-11-07

De commentaren zijn gesloten.