31-12-07

Kleine update

Aangezien het lange tijd stil is geweest op mijn blogje, zal ik jullie een kleine update geven van mijn leven de voorbije weken. Zoals in het vorige berichtje al gemeld, heeft het vrouwtje het heel druk gehad, maar natuurlijk maakte ze iedere dag wel tijd voor mij en mijn wandelingetjes vrij. Dat moet ook, want als ik mijn energie niet ergens kwijt kan, word ik - althans volgens de baasjes - onuitstaanbaar. In de namiddag speelt het vrouwtje bij wijze van werkonderbreking ook wat spelletjes met mij. Soms verstopt ze koekjes in de woonkamer die ik dan moet zoeken, soms vechten we een robbertje en soms gaan we in de tuin wat rondhossen. Het vrouwtje doet dat enerzijds voor mij, maar ook wat uit eigenbelang, omdat ze anders tussen mijn verveling door geen rust meer krijgt om rustig verder te werken. En gelukkig is het de laatste weken toch tamelijk mooi weer geweest, zodat we in het weekend geregeld leuke uitstapjes en lange wandelingen hebben gemaakt, jochei.
Ik heb de voorbije weken ook opvallend veel last gehad van mijn epilepsie. In december heb ik zowat iedere week een aanval gehad, soms zelfs twee op één weekend en één keer zelfs twee aanvallen op één avond. De schrik sloeg de baasjes telkens weer rond het hart, omdat die aanvallen elkaar steeds korter op elkaar opvolgenden en ik na zo'n aanval ook langer en langer blind bleef en tegen kasten, stoelen, deuren en de kerstboom opbotste. Tijdens zo'n aanval springt het vrouwtje altijd recht om te verhinderen dat ik me pijn doe als ik tegen de tafel aankwak en daarbij alles wat op de tafel ligt, op mijn kop krijg, maar meer dan een kussentje tussen mij en de kast in proppen kan ze op die momenten ook niet doen. Daarna trachten de baasjes me altijd te kalmeren, maar dat neemt niet weg dat ik achteraf altijd helemaal de kluts kwijt ben, zeker als ik wel alles hoor, maar niets zie. Het vrouwtje heeft zich intussen ook wat geïnformeerd op het forum van epilepsiebijhonden.nl, en ze heeft me gezegd dat we naar de dierenarts gaan om nieuwe medicijnen te vragen en ook ander eten gaan kopen, want blijkbaar is mijn merk sinds jaar en dag het ideale middel om nog meer aanvallen uit te lokken: propvol chemische bewaarmiddelen en anti-oxidanten. Het vrouwtje dankte de moderne technologie op haar blote knietjes omdat ze dankzij het Internet enkele adresjes heeft gevonden waar we speciaal eten voor mij kunnen kopen. Jammer genoeg niet in de omgeving, maar de baasjes zeiden dat we er dan maar meteen een daguitstapje van maken. Daar ben ik natuurlijk nooit rouwig om!
En om in dezelfde etenssfeer verder te gaan: ik ben ook aan een nieuw project begonnen. Ik noem het "Test de baasjes op etensvlak". Ik vind het niet eerlijk dat mijn baasjes iedere dag lekker eten klaarmaken, telkens wat anders, en rond deze feestdagen vooral altijd dingen die overheerlijk ruiken, en ik het daarbij moet stellen met altijd die saaie droge korreltjes. Dus weigerde ik op een gegeven moment mijn korreltjes nog op te eten. Ik wachtte liever op beters. Een smakelijk varkensoor, een randje van het vlees, nog wat overgebleven patatjes, enzovoorts. Maar dat was jammer genoeg buiten de scherpe geest van het vrouwtje gerekend. Hoewel ik ze in het begin nog om de tuin kon leiden en ze kon wijsmaken dat ik ziekjes was en mijn korreltjes niet wou, merkte het vrouwtje op dat ik helemaal niet ziekjes leek als er gespeeld werd, als ze aan tafel zaten of als ze boterhammetjes aan het smeren was. Stilaan begon het haar te dagen dat ik geen droge korrels meer wilde en gewoon een plaatsje in mijn maag wou vrijhouden voor andere en betere etenswaren. En toen ging het vrouwtje in de tegenaanval. Ik kreeg niets meer buiten mijn korreltjes 's morgens en 's avonds. Geen varkensoren, geen randjes van het vlees, geen koekjes en geen patatjes. Enkel korreltjes. Als ik mijn neus afkeurend optrok voor mijn bakje, haalde ze het onverbiddelijk weg en moest ik de rest van de dag zonder iets doorkomen totdat het 's avonds weer korreltjestijd was. Een paar dagen lang is die machtsstrijd tussen mij en het vrouwtje verdergegaan, maar aangezien het er niet naaruit zag dat het vrouwtje zou buigen, heb ik me maar overgegeven en ben ik terug korreltjes gaan eten... Mijn vrouwtje ziet er een lief klein madammetje uit, maar o wee als je met haar voeten gaat spelen, dan wordt ze een echte iron lady... 

12:43 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Erkan dan weet ik wat ik jou moet wensen, een jaartje zonder aanvallen. Dat klopt van het dieren eten in de winkel. Er zijn maar weinige merken die zuiver zijn. Als ik iets voor heb met de diertjes ga ik altijd naar de dierenklinike in Borsbeek grens Wommelgem. Zij hebben ook al die voeding in huis er werken 12 dokters en allen hebben ze meerdere speicialiteiten. Het kan nooit kwaas a second opion te vragen, en is ook niet zo ver van jullie thuis. Ken dat die machstrijd, Woeffke was net hetzelfde. Nog een dikke knuffel en een heel gelukkig jaar voor jullie allen, Viv
http://www.dierenkliniekrandstad.be/

Gepost door: viv | 31-12-07

Oeioei, ik doe het vast helemaal verkeerd maar ik zag er nog nooit kwaad in om mijn honden de resten van tafel te laten eten, veel groentjes vooral. Onze zwarte zou dan ook zijn leven geven voor een rauwe wortel, die verkiest hij boven koekjes en dat soort dingen. Aardappelen vallen minder in de smaak, maar vlees, ja natuurlijk dat is binnen de kortste keren op. Meestal wordt het gemengd met rijst en de korreltjes dienen enkel om de putjes te vullen. Het is niet verantwoord om je te vertellen dat ik een beetje medelijden met je heb Erkan, maar ik weet zeker dat jouw vrouwtje alleen het beste voor je wil.
Groetjes !

Gepost door: Parelmoer | 01-01-08

Hey maat ! Wat sneu van die aanvallen. Kan me inbeelden dat het ook voor je baasjes angstige momenten moeten zijn. Wat dat eten betreft, is mijn vrouwtje voor Woody, toen die geen korreltjes meer wou eten, naar een (mensen)dietiste gegaan en die heeft toen samen met onze dierenartse een volledig dieet bestaande uit groenten, deegwaren, rijst en vlees samengesteld. Vrouwtje kookt zo nu en dan ook voor mij volgens dit dieet. Hmmmm... Voor onze ukkepuk nog niet, die moet maar eerst haar droge brokjes leren opeten. Wij wensen je een gezond jaar met zo weinig mogelijk epi-aanvallen !

Gepost door: Miss Poppy & Tiger Lily | 01-01-08

Reactie op mijn blogje ze hebben dat alle 6, springen van de ene krabpaal naar de andere klouteren langs je benen naar boven. Ik denk dat ik een aap heb gekocht :-)))Binnen 4 weken zal ik het weten. Hopelijk is zijn krabpaal tegen dan geleverd en zal nog maar wat gaan kopen....Daar in de cattery bij Lin zijn de 7 kamers voor kittens ingericht...hier ni :-(
Voor jullie ook een mooi en goed 2008

Gepost door: viv | 02-01-08

Erkan, Hopelijk zal het in de toekomst beter gaan met je aanvallen. Dieetvoeding kan in veel gevallen een oplossing bieden.
Volgende week adopteeer ik een ongewenste pup. Na socialisatie (met de honden,de katten... en een goede basistraining zoek ik een geschikt gezin met voldoende tijd voor dat klein zwart poedeltje.
Groetjes van Daisy en een dikke knuffel van Donna

Gepost door: Daisy | 02-01-08

Ik ben blij dat je terug bent Erkan! Ik begon je verhaaltjes echt te missen hoor! Allereerst om verder te gaan, ook de allerbeste wensen voor jou en je baasjes. Hopelijk met weinig epilepsieaanvallen en andere ongemakken. En ocharme... Zo'n stout vrouwtje, je laten uithongeren! Dat zouden mijn baasjes niet moeten proberen! Dan ga ik in staking! Né! Pootje, van je blogvriendje, Tidou.

Gepost door: Krsitel | 03-01-08

Wist je dat overschakelen op barfen of natuurvoeding epileptie bij honden al flink kan verminderen ?

Gepost door: Laika en Chesko | 04-01-08

De commentaren zijn gesloten.