08-02-08

Goed en slecht nieuws

Ik heb goed en slecht nieuws. Het slechte nieuws is dat ik weer ziek ben geweest deze week. Het goede nieuws is dat ik intussen alweer genezen ben.
Eigenlijk heb ik een vervelende week achter de rug. Het begon al op maandag. Zo rond de middag, na onze wandeling, stapte het vrouwtje in de douche. Dat doet ze meestal niet in het midden van de dag, dus ik voelde al nattigheid, en niet enkel door de douchekraan. Daarna hees ze zich in een mooie tenue en toen ze ook nog eens haar chique schoentjes met hoge hakken aantrok, wist ik al helemaal hoe laat het was: tijd om Erkan alleen achter te laten. En jawel hoor, ze gaf me nog een aaitje, drukte me op het hart om braaf te zijn, draaide zich om en trok de deur achter zich toe. Ik bleef nog een tijdje aan de deur zitten wachten op haar terugkeer, want meestal blijft het vrouwtje nooit lang weg, maar uiteindelijk ben ik ietwat misnoegd toch maar in mijn mandje gaan liggen, want het zag er niet naar uit dat ze snel weer in de deuropening zou staan. Ik moest wachten tot 's avonds, wanneer het baasje van zijn werk kwam, voor ik weer gezelschap had. Maar laat op de avond liet ook het baasje me in de steek. Blijkbaar was het vrouwtje naar een receptie bij een klant en ging het baasje haar ophalen aan het station. Als je 't mij vraagt, is het vrouwtje toch niet helemaal wijs. Bleek dat ze snel heen en weer naar Parijs was gespoord om even naar een receptie te gaan. Ze vertelde achteraf aan het baasje dat ze toch de Eiffeltoren had gezien. Vanuit de taxi van en naar het station.
De ellende van Erkan, de misnoegde hond, ging verder op dinsdag. Het vrouwtje gaf me eten, maar nog geen uur later legde dat vlees alweer de omgekeerde weg af. 's Avonds deden we een nieuwe poging, met hetzelfde resultaat. Het vrouwtje begon zich wat zorgen te maken. Tot overmaat van ramp heeft het baasje het ook nog eens heel druk op het werk, zodat hij iedere avond ontelbare overuren klopt en wij hem dus lange tijd thuis moeten missen, iets waar ik nooit erg mee opgezet ben, want ik heb mijn roedel liever rond me.
Maar dat is niet het einde van het verhaal, want intussen zijn we bij woensdag aanbeland. De hele nacht van dinsdag op woensdag had ik overgegeven, en het fenomeen ging vrolijk verder in de loop van de dag. Om de haverklap voelde ik de braakneigingen weer opkomen en telkens snelde het vrouwtje me ter hulp om met een vies - maar toch ook bezorgd - gezicht de smeerlapperij op te ruimen. Na zo'n hele dag overgeven besloot het vrouwtje dat het genoeg was geweest en 's avonds reden we naar de dierenarts. De baasjes hadden wel al een vermoeden van de oorzaak, want ik had maandagavond, toen ik ging wandelen met het baasje, mijn tanden in enkele stokken gezet en al het hout verorberd. En ja hoor, de dierenarts bevestigde het vermoeden: mijn maag was beschadigd door al die stukjes hout. Gelukkig zat er niets vast en volgens de dierenarts zou alles wel "langs de natuurlijke weg" er weer uit komen. Ik kreeg spuitjes om mijn maag te genezen en mijn ingewanden te ontspannen en gelukkig voelde ik me naderhand als een stuk beter.
Intussen zijn we bij donderdag gekomen, met nog een paar keer overgeven, maar veel minder dan de voorbije dagen. Het vrouwtje haalde opgelucht adem en ik voelde me weer vrij en blij genoeg om te komen vragen naar een wandelingetje en speelpartijtje.
En nu zijn we vrijdag. Ik ben genezen, huppel weer als vanouds rond, mijn eigen energieke zelf, en het weekend (mét mooi weer) staat voor de deur! It doesn't get any better than that, now does it?

15:40 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Erkan wat maak jij de laatste tijd toch allemaal mee.
je moet toch niet dat hout op eten. Nu zie je wat er kan gebeuren.
gelukkig was de schade beperkt.
Dat naar Parijs rijden ken ik ook. Soms 3 keer per week. Na een jaartje ben ik ermee gestopt :-)))
Laat het vrouwtje nu weer niet schrikken he en doe het rustig aan dit weekend.
Dikke knuffel Viv

Gepost door: viv | 08-02-08

Erkan , Wees toch voorzichtig met stokken. Gelukkig heeft het vrouwtje de juiste beslissing genomen om snel naar de dierenarts te gaan. Kleine Dino wil steentjes opeten tijdens het wandelen. Als ik hem daarop betrap, word ik zeer kwaad.
Groetjes van Daisy en een knuffel van Donna

Gepost door: Daisy | 08-02-08

*** Fijne zondagavond nog
Groetjes

Gepost door: Marc | 10-02-08

Dag lieve Erkan Wat een week zeg. Vrouwke je zo alleen laten! Dan zo ziek worden, wat een leven hé.
Gelukkig ben je nu weer 'de oude' of 'de nieuwe' Erkan. Dikke knuffel van Kelly en baasje. XXX

Gepost door: Chris | 11-02-08

De commentaren zijn gesloten.