10-04-08

Let's all move on!

Dag lieve mensen, lezers van de Erkanblog,

 Hierbij nog een boodschap uit het hondenhiernamaals, of zoals het vrouwtje zegt: de dierenhemel.  Het gaat me hier goed, zeer goed zelfs. Ik voel me hier wel in mijn element! We kunnen hier de hele dag lang met balletjes spelen! In waterplassen liggen! In viezigheid rollen zonder dat er baasjes tegensputteren! We krijgen heerlijk te eten, maar niet met gouden lepeltjes, zoals wel eens wordt verteld, gewoon omdat wij geen lepeltjes kunnen vasthouden natuurlijk. Ons eten zit wel in gouden eetbakjes...
Alle wereldse rivaliteit tussen honden en diersoorten bestaat hier niet, iedereen speelt hier vrolijk samen. Ik moet jullie trouwens de groetjes doen van Woeffke en Woody! Zij hebben het hier ook goed. Ik wil dus alle baasjes die hier een vriend hebben rondlopen geruststellen: we zijn hier dolgelukkig!
En willen jullie het beste van al weten? Verdriet en spijt bestaan hier niet. We missen onze baasjes eigenlijk niet. Op de een of andere manier voelen we dat ze bij ons zijn en wij bij hen, dus kunnen wij hier met een gerust hart en zonder nostalgie plezier maken! Dit is echt hemels, echt waar...

Met mijn baasjes gaat het, voor zover ik het van hieruit kan beoordelen, ook goed. Natuurlijk, ze hebben het de voorbije dagen wat moeilijk gehad. Dat kan iedereen die ooit een dier heeft moeten afgeven, zich wel voorstellen. De eerste dagen liepen ze verloren rond. Herinnerde alles in huis hen aan mij. Maar intussen beginnen ze hun nieuwe leven alweer wat gewoon te worden. Ze zijn van plan om al mijn verhaaltjes hier af te printen en in een mooie map te bundelen, zodat ze later, als het eerste verdriet gesleten is, alles nog eens glimlachend kunnen teruglezen. Ze gaan ook een mooie foto van mij zoeken om in te kaderen. Niet dat er in huis nog geen foto's van mij hangen, maar de nieuwe foto gaat toch een voorkeursplaatsje krijgen.
En mijn vrouwtje zou mijn vrouwtje niet zijn als ze niet al aan de toekomst zou denken. Zo ken ik ze: niet bij de pakken blijven zitten maar zich op een nieuw avontuur storten. Om haar gedachten te verzetten heeft ze zich de voorbije dagen op een zoektocht naar een waardige opvolger voor mij gestort. Ze willen geen tweede Erkan, omdat ze vinden dat ik uniek ben (streelt ontzettend mij ego!), en dus willen ze geen nieuwe AmStaff. Maar dankzij mij (en alweer wordt mijn nekje weer wat dikker) zijn ze wel helemaal in de ban gekomen van de Staffies, dus nu gaan ze voor de Staffordshire Bull Terrier, de Engelse Stafford zoals die in de volksmond wordt genoemd. Die zijn kleiner dan ik, maar minstens even breed.
Blijkbaar vinden de baasjes dat een hond al heel wat moet doen om mij te evenaren, dus gaan ze maar meteen voor twee exemplaren. Ik kan enkel opgevolgd worden door twee honden, als dat geen compliment is! Straks ga ik nog naast mijn niet-bestaande schoenen lopen! En nu staan de baasjes dus op twee reservatielijsten bij twee verschillende topfokkers voor een reutje en een teefje. Nu kan ik daarover nog niet veel vertellen, want de beestjes zijn nog niet eens geboren, maar als alles in kannen en kruiken is en als mijn opvolging een reëel feit is, vertel ik - of mijn baasjes - jullie daar alles over.

De baasjes zijn nu dus in blijde verwachting voor twee nieuwe beste vrienden. En daar ben ik blij om! Zo zou ik het ook gewild hebben. Geen enkele hond, en bij uitbreiding geen enkel dier, wil immers treurige, zielige, snotterbaasjes! Nee, ik heb er hier met mijn medevriendjes over gepraat en we zijn het er over eens dat we allemaal blij zijn om wat we gekregen hebben, de meeste onder ons hebben een prachtleven gehad met onze baasjes, en we zouden het bijgevolg doodzonde vinden als ook niet andere diertjes daarvan zouden kunnen genieten. Dus ik sluit af met een boodschap voor alle baasjes die nu nog treurig zijn: blijf niet bij de pakken zitten en maak een nieuwe hond, een nieuwe kat, een nieuw konijn, een nieuwe vis, een nieuwe schildpad, een nieuwe fret, een nieuwe wandelende tak (en zo kan ik nog wel even doorgaan) even gelukkig als wij waren bij jullie!

 

08:20 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

That's the spirit ! Hé maatje,
Super dat je nog iets laat horen. Dus je bent daar ook met je gatje in de boter gevallen. En niet meer ziek. Piccobello is dat. Meer moet dat niet zijn. En je zit in ons hartje en dat is goed zo.
En 2 plaatsvervangers voor jou op komst. Jij legde nogal wat gewicht in de schaal, niet slecht.
Fonzie zal in zijn nopjes zijn.
Het ga je daar goed en doe ook aan mijn Bobbelore en Minoe de groeten daarboven.
Dikke poot van Sloeber en Leen uit Smeerebbe
PS Denk ook aan jou bij het liedje "together again" van Janet Jackson en ik kan je verzekeren dat het in Smeerebbe dikwijls keihard door de luidsprekers klinkt ! En onze dansmaneuvers en geblaf van Sloeber moet je maar eens van daarboven gade slaan. Lachen is toegestaan.
Tot schrijfs aan de baasjes en het aller allerbeste voor jou !

Gepost door: Leen | 10-04-08

Ik leesde zonet het verhaald Afscheid van een vriend en ik vind het zo erg dat Erkan er nu niet meer is. Ik heb hier zitten blijten gelijk een klein kind, terwijl ik Erkan nooit echt zag en hem ooit geaaid heb. Maar dank zij zijn superverhalen hier, kende ik hem toch al een beetje. Hij was een superhond en zal voor eeuwig een plaatsje in mijn hartje hebben. Het ga je goed Erkan, in die hemelse hemel zonder pijn en verdriet! Veel sterkte aan je baasjes!

Gepost door: Kristel | 10-04-08

het ga je goed Erkan Blij te lezen dat het daar zo'n toffe plaats is. Doe trouwens de groeten aan de witte labbie Laika als je ze zou tegenkomen, de hond waarmee ik ben opgegroeid, en als je een bruin paard ziet met een grote witte vlek op de neus dat Billie heet, ook.

Goed nieuws trouwens, dat de baasjes op zoek zijn naar waardige opvolging. Dan hebben wij hier ook nog eens iets te lezen enzo...

Gepost door: Josie | 10-04-08

Hoi daar! Heel blij dat het jullie al wat beter vergaat. (Mooie site trouwens, van jullie nieuwe honden in wording. Ga je ze op dit blog dan ook een plaatsje geven? Ja toch?)

Gepost door: Lena | 10-04-08

Erkan jonge wat lief van je, ons de groetjes over te maken van onze grote vrienden. Ben zo blij dat jullie het zo goed stellen. Begrijp je baasjes ook zeer goed. Ik heb net hetzelfde gedaan. Dadelijk opzoek gegaan naar een waardige opvolger.
Ik heb hem gevonden en is anders dan Woeffke maar even trots en lief. ik vertel hem dikwijls over Woeffke. Erkan geef Woeffke en Woody een dikke knuffel en ook een heel dikke voor jou.
Vrouwtje en baasje bedankt en we volgen zeker het verdere verloop van jullie toekomstige vrienden.
Ga, dit wel even op mijn blogje vermelden.
Viv

Gepost door: viv | 10-04-08

Nu zit ik hier ook te huilen Erkan... Misschien heb je ondertussen mijn Sammy en Loebas ontmoet, ik mis ze nog altijd verschrikkelijk. Nadat Loebas weggegaan was heb ik drie jaar gewacht om een nieuwe hond te nemen en elke dag was een kwelling, ik kon niet opstaan 's morgens zonder die vrolijke begroeting te verwachten en de teleurstelling toen ik elke keer weer besefte dat die niet meer kwam was ondraaglijk. Ik bleef hem zoeken, de hele dag door, in huis, en buiten. Dan weer een hond gekocht, natuurlijk ook een heel andere, hij is echt ontzettend lief, hij luistert ook erg goed en nooit moet ik mijn stem verheffen of hem tot de orde roepen. Maar het is niet hetzelfde, het wordt nooit meer hetzelfde... Loebas en ook Sammy zijn weggegaan en lieten een niet te vullen leegte achter. Onze kater die altijd bij ze in de mand sliep wilde niet meer in die mand en ik heb de indruk dat ze soms nog om haar vrienden huilt. Met de nieuwe hond wil ze absoluut geen vriendschap sluiten.
En nu ben jij dus ook... en stoer als altijd beweer je bijna dat het ginder beter is... Ik hoop het Erkan, wens het jullie allemaal toe.

Gepost door: Parelmoer | 14-04-08

De commentaren zijn gesloten.