30-04-08

Je weet waar je begint...

"Aaahhh, renovatiewerken: je weet waar je begint, maar niet waar je uitkomt!" Dat kreeg het vrouwtje onlangs van iemand te horen. Dat kon ze niet anders dan volmondig beamen en tegelijk vroeg ze zich af waarom niemand haar had gewaarschuwd voor dat straatje zonder einde. Nu ja, die hele boulevard zonder einde. Na drie weken verbouwen zijn we al een extra dak en een onvoorzien nieuw toilet verder. En de geplande werken: daar moet nog aan begonnen worden... De weergoden zijn ons echter niet gunstig gezind. Gisteren stonden de werkmannen kleumend en vloekend in de regen bovenop ons nieuwe dak. De roofing ligt nog steeds niet, en bijgevolg kunnen we nog steeds genieten van het ritmische getik van regendruppels die een verdieping lager in potten, emmers en lege vuilbakken neervallen.

Ik ben het intussen al wat gewend geraakt, dat mijn bewegingsruimte iedere dag weer sterk wordt ingeperkt. Ik sta wel regelmatig jankend aan het vrouwtje d'r bureaustoel te klagen, maar dat doe ik eigenlijk gewoon omdat het vrouwtje dan even met me speelt. Er zijn ergere dingen. Ik heb me onder het bed een heerlijk zacht hoekje ingericht met een oude gordijn die ik daar op een hoopje gerold heb gevonden en de heerlijk donzige dekens op het bed bevallen me ook wel. En het leuke aan dat alles is dat ik 's avonds, wanneer de deuren van mijn gevangenschap weer openzwaaien, in de voormalige keuken annex woonkamer allerlei nieuwe gadgets vind om mee te spelen. Die leuke werkmannen laten iedere avond speciaal voor mij ontelbare verrassingen achter. Een stukje isolatie, wat piepschuim, een grote vod, een leeg blikje cola,...

Mijn baasjes zijn intussen al een stuk minder enthousiast over hun vernieuwingsplannen. Nu ja, de vernieuwingsplannen zelf worden nog steeds toegejuicht. Ze kunnen ook niet anders, want met hun interieur zoals het er nu uitziet, zullen ze ook niet te veel interieurdesignprijzen winnen. Het is vooral de randanimatie die hun parten speelt. Hier en daar hebben de mannen stukken uit de muur gestoten met rondzwierende draagbalken voor het dak. Overal waar je kijkt moeten muren opnieuw geplamuurd worden, gaten opgevuld, behang afgetrokken (en vernieuwd natuurlijk) en ga zo nog maar even door. En nu moeten jullie weten dat het vrouwtje een bloedhekel heeft aan behangen. En aan strijken, maar daar gaat het hier niet over.

Ze ontdekken proefondervindelijk dat je met renovatiewerken inderdaad weet waar je begint, maar het einde is nog een compleet mysterie. Persoonlijk vind ik het wel spannend...

10:55 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Kan je verzekeren, je weet echt niet waar het eindigt! Zoals ik reeds schreef, heb enkele jaren terug verbouwingen gedaan, was enkel een nieuwe keuken gepland, is ook een beetje uit de hand gelopen en hebben ongeveer 6 maanden in een bouwwerf geleefd. Ik wens je veel geluk en veel geduld....
Groetjes

Gepost door: anita | 30-04-08

Eens het af is en helemaal naar jullie zin zal je dit lachend teruglezen, gewoon volhouden,
groetjes Vicky

Gepost door: vicky | 30-04-08

Misschien kan je een handje helpen met het behang aftrekken ? Ik heb ooit gehoord dat stoere katertjes zoals jij dat wel zien zitten ...Een positieve noot, het gaat stoppen met regenen, dus voor ritmisch getik, zal je terug naar de radio moeten luisteren !

Gepost door: Miss Poppy & Lily | 30-04-08

De commentaren zijn gesloten.