08-05-08

Donderwolken

Het vrouwtje is vandaag in een slechte bui. Eigenlijk betrok de staalblauwe hemel ten huize Erkan gisteren al, en vandaag hangen er echte donderwolken.
Het zit zo: gisteren had de aannemer gebeld om te zeggen dat het iets later ging worden. Eerlijk gezegd kijkt het vrouwtje van zo'n bericht inmiddels niet meer op. Ze heeft al gemerkt dat aannemers en bijbehorende werkmannen een andere uurtelling hanteren dan gewone mensen. Als hij zegt: ik kom om 9 uur, dan verwacht het vrouwtje hem allang niet meer vóór 10 uur. En als het "nog een uurtje zal duren", dan worden dat haast altijd minstens 2 uren. Dus "het zal ietsje later worden" verraste het vrouwtje niet echt meer.
Toen ze om half 3 nog altijd geen aannemer had gezien, begon ze het wel wat op haar zenuwen te krijgen, want ze wilde zelf ook nog even weg. Na een telefoontje naar de man in kwestie kreeg ze te horen: "nog een uurtje". Jaja, dacht het vrouwtje. Twee uur later stond hij er met de doodleuke melding: ik heb vandaag geen goesting, ik ga er nu niet meer aan beginnen. Het vrouwtje voelde de stiekeme neiging om hem te slaan in zich opborrelen, maar ze vermande zich. Volgende week woensdag moet onze keuken volledig af zijn, want dan komen ze de vloerbekleding leggen. En op de manier waarop de mannen de laatste dagen aan het werken zijn, ziet het vrouwtje haar planning alweer stilletjesaan in het water vallen. En als er iets is waar ze horendol van wordt, dan is het wel in het water vallende planningen. Ze overlegde even bij zichzelf wat ze kon doen, maar kwam tot de slotsom dat ze helemaal niets kon doen, want als ze zich boos maakt op de aannemer, zou ze er niet van verschieten dat die kerel er voor de rest van de verbouwingswerken zijn voeten aan veegt, en dat wil ze ook liever zoveel mogelijk vermijden.

En dus loopt het vrouwtje nu rond als een donderwolk, hopend dat "haar" mannen vandaag wél op tijd zullen zijn, dat ze vandaag wél goesting zullen hebben en dat ze vandaag wél stevig gaan doorwerken. De verbouwingsstress begint hier stilaan zijn tol te eisen. Het vrouwtje kan geen stof en vuil meer zien, maar kuisen heeft geen zin, dat zou letterlijk dweilen met de stofkraan open zijn. Dat geklop en gebonk begint haar voeten uit te hangen, vooral als ze klanten aan de telefoon heeft. Nu we voorlopig maar één toilet meer hebben, krijgt ze het ook op haar heupen van de werkmannen die voortdurend de toiletdeur openzwaaien zonder te kloppen (nee, ze heeft er nog nooit opgezeten toen dat gebeurde, maar ieder toiletbezoekje gaat gepaard met heel wat stress). En ze krijgt stilaan last van claustrofobie in ons kleine slaapkamertje waar ze moet eten, werken, vrije tijd doorbrengen en "ontspannen".
Maar goed, nog even doorbijten en we zijn er vanaf. Het vrouwtje kan zich niet inbeelden dat ze ooit naar iets zo hard heeft uitgekeken als nu naar het einde van de werken.

08:32 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Pfff ons vrouwtje zou er ook de vliegende brobbels van krijgen hoor. Leuk is iets anders hé. Help je vrouwtje maar en man die werkmannen maar 'n beetje goed aan zodat ze snappen dat ze vlug verder moeten werken.

Gepost door: Chris, Laika en Cheko | 08-05-08

een tip misschien moet je vrouwtje net effen geen goesting hebben om te betalen als die man met zijn factuurtje afkomt ;-))

Gepost door: Miss Poppy & Lily | 08-05-08

Fonzie hier zit er nog zo eentje, maar gelukkig heeft ze in de bouw gewerkt en weet dat het altijd langer zal duren dan gepland. Dus mijn vrouwtje neemt voor alles een extra 14 dagen. Dan zit ze minder in de tress. Poetsen gebeurd hier ook maar half. Bij ons gaat het grote werk beginnen in oktober ..dit is nog maar een klein werkje.
Geef het vrouwtje een dikke knuffel van ons beide.
Chaplin

Gepost door: viv | 08-05-08

Ken dat :-) De meeste stielmannen maken geen duidelijke afspraken. Je mag al blij zijn als ze die dag willen komen. Het raam van mijn slaapkamer gaat niet langer open omdat de raamkruk stuk is. Voor zo'n kleine herstelling zal het moeilijk zijn om een geschikte vakman te vinden.
Groetjes van Daisy en een knuffel van Donna

Gepost door: Daisy | 08-05-08

Ik kan mij dat heel goed voorstellen, dat je daar nu nog veel harder naar uitkijkt. Courage!
(Denk even: ach, het dak ligt er nu toch al elemaal op.:-))

Gepost door: Lena | 09-05-08

Hoop voor je vrouwtje dat alles toch nog op de gepaste tijd in orde komt. Geniet ondertussen toch maar van een vrije en zonnige maandag.
Groetjes....

Gepost door: anita | 12-05-08

De commentaren zijn gesloten.