15-05-08

De wijde wereld in...

Ik heb gisteren een stapje in de wijde wereld gezet. Ik ben op excursie geweest.
Ik weet niet of ik het jullie al eens heb verteld, maar ik ben een huiskat. Ik mag van de baasjes niet buiten. Vroeger, toen ik nog al mijn "onderdelen" had, ben ik eens een paar keer uitgebroken, maar sinds mijn baasjes me naar de dierenarts hebben gebracht om me te ontdoen van mijn mannelijkheid, heb ik er geen problemen meer mee om lekker binnen bij de baasjes te blijven. Ze zeggen dat ze niet willen dat ze me op een mooie dag platgereden op straat terugvinden, of dat ik toegetakeld van het vechten weer kom binnenstrompelen. En sinds onze goede vriend Erkan er niet meer is, zijn mijn baasjes er als de dood voor dat ze ook mij nog eens kwijtspelen. Voor mij allemaal goed, ik ben graag bij mijn baasjes.
Maar gisteren muisde ik er dus even tussenuit. Ondanks meerdere waarschuwingen van de baasjes aan het adres van de werkmannen, was er toch een in geslaagd om te vergeten de deur weer achter zich dicht te trekken. Het vrouwtje stond op dat moment bij de aannemer om de vorderingen te bespreken, toen ze plots de andere werkmens "poes, poes, kom poes" hoorde zeggen. Haar hart sloeg een keer over toen ze kwam kijken wat er aan de hand was. Ik was door de open deur geglipt, naar de voordeur gerend en tot helemaal op straat gelopen. Overdonderd door deze plotse vrijheid, wist ik niet goed wat te doen. Het liefst van al was ik terug naar binnen, naar mijn vrouwtje gelopen, maar die grote, vreemde werkman versperde mijn doorgang. Briesend kwam het vrouwtje aanlopen, ze stuurde de werkman uit mijn gezichtsveld en zette zich op haar hukjes neer. Toen ik binnen, in ons veilige huisje, mijn vrouwtje zo lief op mij zag roepen, holde ik snel terug in haar beschermende armen. Ik weet niet wie het meest opgelucht was dat ik weer in de beslotenheid van ons huisje was, ik of het vrouwtje... Ze nam me terug mee naar de slaapkamer, waar ze van pure blijdschap nog even met me speelde en me knuffelde, voor ze weer de gang van zaken met de aannemer ging bespreken. Home sweet home, zoals het klokje thuis tikt, tikt het echt nergens!

11:38 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Pff Fonzie was dat even schrikken. Gelukkig met een goede afloop. Moet er niet aandenken.
Blijf jij maar lekker bij het vrouwtje en niet meer gaan lopen he.
Ik woon heel rustig haast geen auto en toch is mijn vrouwtje ook bang als ik het straat op loop.
Dikke knuf Chaplin

Gepost door: viv | 15-05-08

Oef gelukkig is jou avontuur goed afgelopen. Ons vrouwtje zou ook zo paniekerig reageren hoor. Maar hmmm die vierwielenmonsters zijn écht niet te vertrouwen, blijf in 't vervolg maar netjes binnen.

Gepost door: Chris, Laika en Cheko | 15-05-08

Oef gelukkig is jou avontuur goed afgelopen. Ons vrouwtje zou ook zo paniekerig reageren hoor. Maar hmmm die vierwielenmonsters zijn écht niet te vertrouwen, blijf in 't vervolg maar netjes binnen.

Gepost door: Chris, Laika en Cheko | 15-05-08

Ze heeft die werkman toch eerst ne serieuze stap tegen zijn benen gegeven zeker ? Jij bent veel te knap om als badmatje door het leven te gaan !

Gepost door: Miss Poppy & Lily | 15-05-08

Precies een thriller... Héél juist. Steek dat maar goed in je kopje.
Dat zijn zo situaties waar je op het randje van een hartstilstand bent. Maar eind goed al goed.
Al eens met een bolle rug geblaasd naar die werkmannen. Komt ook goed over !
Nog 7 daagjes .....
Groetjes,
Leen, Sloeber en Poesie

Gepost door: Leen | 16-05-08

Eind goed al goed! Gelukkig is het goed afgelopen. Met werkmannen in huis moet je dubbel en dik oppassen want die zijn niet gewend dat er huisdieren vrij rondlopen en durven al wel eens de deuren laten open staan. Een kleine 20 jaar geleden hebben wij dat ook kunnen ervaren toen de schrijnwerker bij ons bezig was. Toen hij gerief gaan halen was had hij de voordeur open laten staan en onze 5 maand oude eerste TT'tje Maja was als een pijl uit een boog de deur uitgelopen recht de straat op en kwam onder een voorbij rijdende wagen terecht. Mijn hart stond stil toen ik haar schreeuw hoorde... Ze was zo snel geweest dat ik haar niet had kunnen tegenhouden. Gelukkig is het toen allemaal goed afgelopen en hield ze er maar enkele vleeswonden aan over. Maar vergeten doe je zoiets nooit meer.... Dus Fonzie als je leven je lief is dan is binnen blijven de boodschap...

Gepost door: Monique | 16-05-08

Tja dat is altijd opletten, mijn kat kwam steeds naar huis als ik ze riep en was heel bang van auto's en vreemde mensen, maar ik heb toch ook af en toe bange momenten gehad zo is ze eens in de aanhangwagen meegereden en er op het containerpark uitgesprongen een dag later heb ik ze daar terug kunnen pakken, groetjes Vicky

Gepost door: vicky | 16-05-08

Gelukkig ben je weer veilig en wel binnen :) ! Onze Figaro loopt wel buiten maar durft niet buiten onze tuin, we hebben hem op onze oprit gevonden toen hij een week of 6-7 was helemaal uitgehongerd :( Hij is net als jij van zijn onderdelen "verlost".

Fijn weekend
groetjes Carine & Co

Gepost door: Carine & Co | 16-05-08

De commentaren zijn gesloten.