16-07-08

Speeltijd!

Ik heb hier in de paar dagen dat ik bij mijn baasjes woon, al een aantal nieuwe spelletjes uitgevonden, hoewel het vrouwtje zegt dat ík die niet heb uitgevonden, dat die bestaan sinds er puppies zijn.

Eén ervan heet "hard tegen hard" ofwel "de aanhouder wint". De spelregels gaan als volgt:
1. Speler 1 (=vrouwtje) zegt "mand!".
2. Speler 2 (= ik) gaat in zijn mandje.
3. Speler 1 draait zich om en verwijdert zich van de plaats van het mandje.
4. Speler 2 springt zo snel hij kan weer uit zijn mandje en probeert zich in veiligheid te brengen (bijvoorbeeld onder een sofa, waar speler 1 er niet bij kan).
Als speler 1 erin slaagt speler 2 halverwege te onderscheppen, dan brengt speler 1 speler 2 terug naar het mandje zonder een woord te zeggen. Slaagt speler 2 er echter in een veilig plekje te bereiken, dan moet speler 1 speler 2 trachten bij zich te krijgen en begint het hele spelletje terug bij punt 1.
Het spel eindigt wanneer één van beide spelers zich gewonnen geeft.

Voorlopig is mijn vrouwtje de onbetwiste winnaar van dit spelletje, hoewel ik me dapper verweer. Soms spelen we wel een half uur lang voor ik de handdoek in de ring gooi. Geloof mij: op een half uur kan je heel wat ontsnappingspogingen uit het mandje wagen!

Vanmorgen hebben we trouwens ook dolle pret gemaakt. Ik was net wakker, mijn baasje liet me buiten en daarna maakten de baasjes zich klaar voor de dag terwijl Fonzie en ik het varken uithingen in de woonkamer, weliswaar onder het toeziend oog van het vrouwtje. Ik hoorde het vrouwtje zuchtend tegen het baasje zeggen dat ik toch zo onnoemlijk wild was vandaag. Het feit dat Fonzie de hele tijd voor mijn neus heen en weer drentelde om me uit te dagen vertelde ze er niet bij. Ze werd al moe van alleen maar naar mij te kijken en vroeg zich af hoe ze in hemelsnaam de dag zou moeten doorkomen. Ze nam me dus een stukje mee naar de plaats waar onze auto geparkeerd staat, zodat ik wat kon wandelen. Terug thuisgekomen zette ze me in de fietsmand en fietsten we naar het station. Daar liepen we wat heen en weer door het gras, om vervolgens weer naar huis te fietsen. Thuisgekomen liepen we nog een paar keer op en neer door de straat, zodat ik nog een plasje kon doen en toen hoopte ze dat ik wel moe zou zijn. Ha! Verkeerd gedacht! We speelden voornoemd spelletje nog een keer, maar van al die actie daarvoor was ik blijkbaar toch wat vermoeid, want na een kwartiertje heb ik het maar opgegeven. Met een immense zucht van opluchting zette het vrouwtje zich aan haar computer, terwijl mijn oogjes dichtvielen.

Het vrouwtje bedenkt trouwens iedere dag weer nieuwe activiteiten voor me. Zo nam ze me gisteren alweer mee op de fiets naar het station. Daar stonden we op het perron te wachten, ik wist niet waarop. Tot er plots een bel rinkelde en er een immens gevaarte op ons af kwam denderen. Toen dat gevaarte vlak voor ons stopte, weerklonk er een luide "pssssjjjjjjjt" en gingen er allemaal deuren open, waaruit mensen te voorschijn kwamen. Vervolgens hoorde ik een fluittoon, de deuren gingen weer dicht en dat gevaarte vertrok weer onder luid gedreun. De hele tijd stond ik ietwat geschrokken toe te kijken, maar aangezien het vrouwtje blijkbaar helemaal niet bang was van dat grote ding en gewoon rustig stond toe te kijken, kalmeerde ik ook.
Ze is trouwens ook begonnen met me een aantal bevelen aan te leren. Zo heb ik al een flauw vermoeden van wat "zit!" betekent. Blijkbaar moet ik dan op mijn poep gaan zitten en volgt er een koekje. Perfect doe ik het nog niet, want ik wil ook niet té gemakkelijk zijn natuurlijk, maar aan koekjes kan ik nu eenmaal moeilijk weerstaan.

Het leven van een pupje zit blijkbaar vol verrassingen, altijd weer nieuwe dingen te ontdekken, altijd weer andere dingen te leren. Daarom ga ik nu nog even wat slaap inhalen, zodat ik er voor de rest van de dag weer tegen kan. Wie weet wat mijn vrouwtje nog allemaal verzint...

IMG_1709

08:26 Gepost door Hector en Fonzie in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Hector als ik dit allemaal lees vermaken jullie je cht goed hahahahahaha. Je hebt een flinke tegenstander he.
Zeg, wat een grote mand voor zulk lief klein hondje. Je verdwaalt er bijna in. Misschien kan je voorstellen aan Fonzie bij je te komen liggen ?? Knuf en geniet van jullie spelletje hihihi

Gepost door: viv | 16-07-08

Zo te horen houden jullie elkaar goed bezig hier kennen we dat ook alles is nieuw en ze proberen elke dag nieuwe dingen met je uit zelf nooit opgeven om je baasjes ook dingen te leren, pootje van een bondgenoot Sammy

Gepost door: vicky | 16-07-08

hector hallo hector
zo te horen heb je op die paar dagen al veel geleerd je hebt twee flinke baasjes hoor
je hebt echt je bezigheid
doe zo verder je kunt het
je bent een heel slim en een heel mooi staffieke
we volgen je zeker verder op
een heel dikke knuffel van ons en zeker van mama jill en papa sam
groetjes chris en susie
ps ennid en ellie jullie doen dit goed

Gepost door: chris en susie | 16-07-08

Dat is wel megaveel wat je allemaal te verwerken krijgt hé Hector? Maar al die dingen lonen hoor.
En wat dat spelletje betreft: toch maar: Go Enid!:-)

Gepost door: Lena | 16-07-08

Jullie maken toch een hoop plezier en dagelijks leer je nieuwe dingen bij zodat je straks een hele sociale hond bent

Gepost door: mireille | 16-07-08

Hey Hector Op dat mandspelletje heb ik een andere variant. Om zo stil en voorzichtig mogelijk stukje per stukje uit de mand te kruipen zonder dat baasjes er iets van zeggen. Het is gelukt als ik naast mijn mandje lig ipv erin. Ook heel leuk om te doen.
En je hebt blijkbaar je dagen vol met nieuwe dingen leren. Hoe is het trouwens tussen Fonzie en jou? Doet hij al wat vriendelijk? Ja, ja snoepjes zijn inderdaad heel lekker.

Fonzie, jongen, hoe is het daar? Wordt je Hector al wat gewoon?
Pootjes aan jullie allemaal

Gepost door: Raf, hondje van Ilse | 16-07-08

Fonzie & Hector Ook ik kom jullie bedanken voor de verjaarsdags wensen dat je naar Adriën gestuurd heeft hij heeft ontzettend veel van zijn dagje genoten,en is er nog moe van.
Groetjes

Gepost door: Jeske | 17-07-08

Ohhh .. wat een schatje. Zie hem daar zitten, zo een klein bolletje in een grote mand.
Bloggroeten en een dikke knuffel voor Hector.

Gepost door: Chris | 17-07-08

De commentaren zijn gesloten.