151277

Hector

Na Erkan en Fonzie ben ik nu aan de beurt om jullie te vertellen over mijn dagelijkse avonturen!

Erkan, dagboek van een misnoegde hond

Ik ben Erkan en dit was mijn dagboek. Op 6 april 2008 heb ik het tijdelijke voor het eeuwige verruild, maar de andere dierlijke inwoners van Huize Erkan hebben beloofd mijn dagboek verder te zetten.

Ik ben Fonzie

Als voormalige beste vriend van Erkan heb ik beloofd om zijn dagboek verder te zetten. Intussen heeft Hector het roer overgenomen, maar jullie zien me hier nog geregeld terug met kattenkwaad!

Archief

12-02-2007

En jawel hoor...

't Was onvermijdelijk. Eén van de wetten van het universum. Maandagmorgen is weer daar. Het weekend was weer véél te kort en is véél te snel voorbijgevlogen. Het zou allemaal zo erg nog niet zijn, als het weer een beetje wilde meewerken, maar néé hoor. Deze morgen liep de wekker af, ik trok misnoegd één oog open en dat volstond om me te realiseren dat ik geen zin had in deze maandag. Regen regen regen. Op zich stoort me dat niet, ik plons graag rond in plassen en modder, maar het vrouwtje is niet zo gek op regen. Niet als ze binnen zit en al zeker niet als ze buiten moet. En met een hond in huis is buitenkomen onvermijdelijk.
Het weer kan een dag maken of kraken. Stel je voor: je wordt wakker en je merkt dat er een stralende dag op je staat te wachten. De vogeltjes fluiten dat het een lieve lust is en het vroege zonnetje nodigt je uit om een frisse neus te halen en de beentjes te strekken. Met zo'n weer kom je met plezier uit je bed, het zou zonde zijn om nog een minuut langer van zo'n heerlijke dag te verspelen onder je donsdeken. Maar als je de regen tegen het raam hoort roffelen, terwijl de zon achter die dikke pakken wolken schuilgaat en er met de beste wil van de wereld niet door kan, dan is dat een uitnodiging om je nog eens lekker om te draaien en nog even onder je deken weg te kruipen. Jammer genoeg komt er steevast een moment waarop je er écht uit moet, omdat je anders te laat gaat komen.
Gelukkig heb ik een plichtsbewust vrouwtje. Ik zag wel in haar ogen dat ze even overwoog om maar een klein omawandelingetje te maken, snel buiten en nog sneller terug naar binnen, maar ze liet mijn welzijn (en haar gemoedsrust) toch primeren dus spetterden we door de regen naar de polder voor mijn ochtendwandeling. Dat ik haar zonder stevige wandeling in de voormiddag geen seconde met rust laat, zal ook wel meespelen, denk ik.
Nu ja, zoals ik al zei: het is een wet van het universum. Net zoals na regen zonneschijn komt (laten we het hopen!), komt na zondag maandag. Maar de kop is er al af. We zijn up and running, de maandag is bezig en de morgen is bijna voorbij, we zijn weer op weg naar een nieuw weekend!
Ik wens iedereen een fijne week toe!

12-02-2007, 09:08:05 Hector en Fonzie
Algemeen

Reacties

12-02-2007, 16:24:50

vertaling

Hé brave Erkan,

Nu je toch een vrouwtjes- en geen oma-wandeling hebt gehad, wil je je vrouwtje dan even melden dat haar vertalingen on line zijn en haar ervoor bedanken?

Met een goeie knuffel van mij en een likje van Ancilla.

Walter Covens

http://walter-covens.skynetblogs.be/

12-02-2007, 14:09:03

Hé Erkan, jammer van de regen, maar dat hield me toch niet tegen om me eens flink uit te leven! Zaterdag met baasje gaan wandelen, ik zag er niet uit, maar hij vond het fantastisch (alleen die koude waterstraal achteraf vind ik niet zo fijn!). Namiddag weer op stap met de baasjes (we zijn nog langs geweest in mijn kennel, we waren in de buurt), 's avonds lekker maffen. Zondag fun at school en namiddag familiebezoek. En 's avonds weer maffen. En de baasjes zijn tevreden want er gebeuren bijna geen ongelukjes meer in huis! Have a nice week!